Mnichowice

mnichowice-kosciol-sw-katarzyny-3
Wieś w gminie Bralin, położona we Wzgórzach Mnichowskich. Od 1220 r. dzięki darowiźnie Henryka Brodatego własność klasztoru augustianów we Wrocławiu na Piasku (stąd nazwa). Darował je wówczas klasztorowi Henryk Brodaty pn. Chosnewe, Chosnow. W 1276 r. Henryk IV Probus zezwolił na lokację wsi na prawie niemieckim. W 1810 r. dobra klasztorne sekularyzowano. W 1936 r. mieszkaniec wsi Antoni Gabriel, zbudował samolot Śląsk, na Readmore..





Bralin

bralin-kosciol-sw-anny-2
Wieś gminna w powiecie kępińskim, położona na Wysoczyźnie Wieruszowskiej, u południowych stóp Wzgórz Ostrzeszowskich, na terenie historycznego Śląska. Przebiega tędy szosa Wrocław – Warszawa i nieczynna linia kolejowa Oleśnica – Kępno. Wzmiankowana prawdopodobnie w 1136 r. w bulli papieża Innocentego II, pewna wzmianka pochodzi z 1288 r. Na pocz. XVI w. Bralin uzyskał prawa miejskie (poświadczone w 1540 r.), Readmore..



Baranów

baranow-kosciol-2
Wieś gminna w powiecie kępińskim, położona na Wysoczyźnie Wieruszowskiej, na skrzyżowaniu dróg nr 11 Poznań – Bytom i 39 Kępno – Namysłów. W okolicy odnaleziono ślady osadnictwa z epoki brązu i wczesnej epoki żelaza oraz dwa grodziska. Osada wzmiankowana ok. 1241 r., jako własność klasztoru benedyktynek w Staniątkach, w latach 1250 – 1329 należał do cysterek z Ołoboku. Prawdopodobnie w XIV w. miejscowości nadano prawa Readmore..


Kępno

kepno-ratusz-2
Miasto powiatowe (14700 mieszkańców) w południowej Wielkopolsce, leży na Wysoczyźnie Wieruszowskiej, nad rzeką Niesobem. Krzyżują się tu drogi krajowe nr 8 Wrocław – Warszawa i nr 11 Bytom – Poznań, istnieje węzeł kolejowy na skrzyżowaniu linii Katowice – Poznań i Oleśnica – Herby Nowe. Linie do Oleśnicy i Namysłowa obecnie są nieczynne. Odkryto tu ślady osadnictwa z epoki brązu (znaleziska na Górze Readmore..


Kawice

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wieś w gminie Prochowice, położona na Wysoczyźnie Średzkiej, przy szosie Wrocław – Lubin. Wzmiankowana na pocz. XIII w., tutejszy folwark posiadał rycerz Sullizanus, syn Keksa. Znajdowały się tu dwa folwarki, w północnej i południowej części wsi, obie części połączyły się w XIX w. W 1820 r. wieś nabył Christian Rother, finansista, minister na dworze króla Fryderyka Wilhelma III. Wpływowa rodzina Rotherów przyczyniła się do rozwoju Readmore..


Szczedrzykowice

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wieś w gminie Prochowice, położona na Wysoczyźnie Średzkiej, przy linii kolejowej Wrocław – Legnica. Założona w XIII w. na prawie niemieckim. W XIV w. znajdował się kościół, szpital i karczma sądowa, która funkcjonowała jeszcze w okresie międzywojennym. W 1844 r. doprowadzono linię kolejową Wrocław – Legnica. W 1876 r. właścicielem majątku był kapitan Gottfried Schneider, posiadający także okoliczne dobra z siedzibą Readmore..







Zaborów

imgp0190 Wieś położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Ścinawa. W latach 1945-1947 nazywała się Grodziszcze. We wsi znajduje się ruina pałacu oraz park o założeniach krajobrazowych z jednym z największych w tym regionie platanów klonolistnych i licznymi okazałymi dębami szypułkowymi, tują zachodnią i białodrzewem (pomniki przyrody). Readmore..


Jaśkowice

jaskowice-legnickie-jezioro-05
Wieś w gminie Kunice, położona na Wysoczyźnie Średzkiej, przy linii kolejowej Wrocław – Zgorzelec. Wzmiankowana w 1413 r., w XVIII w. należała do rodziny von Heinze. W 1842 r. kupił ją pułkownik Von Schikfuss z Nowej Wsi. W 1844 r. doprowadzono linię kolejową z Wrocławia do Legnicy. W końcu XIX w. nad jeziorem wybudowano ośrodek wypoczynkowy z kąpieliskiem, restauracją i przystanią gondol. Letniskowy charakter wieś straciła Readmore..




Trzebnica

trzebnica-bazylika-5
Miasto powiatowe w województwie dolnośląskim, położone na trasie drogowej Wrocław – Poznań, w małej kotlinie, otoczonej z trzech stron przez Wzgórza Trzebnickie. Słowiańska osada istniała tu już w V w., pierwsza wzmianka o obecnej Trzebnicy pochodzi z 1138 r. Rozwój osady zaczął się kiedy w 1202 r. Henryk Brodaty ufundował kościół i klasztor cysterek, pierwszy żeński klasztor cysterski na ziemiach polskich. Ostatnie lata swego życia (1238-43) spędziła w nim św. Jadwiga Śl., stąd Trzebnica jest ośrodkiem Readmore..



Winna Góra (219 m)

winna-gora-widok-11
Wzniesienie we Wzgórzach Trzebnickich, górujące od północnego wschodu nad Trzebnicą. Z trawiastego szczytu rozciąga się panorama Trzebnicy i płaskiej doliny Baryczy. Do 1987 r. funkcjonowała tu odkrywkowa kopalnia gliny, wydobywano tu iły trzeciorzędowe, transportowane do pobliskiej cegielni kolejką linowo-terenową. W latach 1988-92 wyrobiska zostały zbadane przez archeologów pod kierunkiem prof. Jana Burdukiewicza. Readmore..







Kapliczne Wzgórze (255 m)

kapliczne-wzgorze-kaplica-1
Wzgórze, górujące od południa nad Trzebnicą. Pokryte w większości sadami, z których rozciągają się rozległe widoki. Na szczycie XVIII-wieczna kaplica Odpoczynku św. Jadwigi, która wg legendy odpoczywała tu podczas swoich podróży do Wrocławia. Wewnątrz drewniany ołtarzyk z obrazem przedstawiającym modlącą się świętą. Do kapliczki prowadzi aleja wiekowych lip. W jej pobliżu kręcono sceny filmu Andrzeja Wajdy Readmore..


Góra Holteia (217 m)

gora-holteia-02
Wzniesienie we Wzgórzach Trzebnickich, górujące od północnego wschodu nad Obornikami Śląskimi. Rozległe widoki na Oborniki Śląskie, Wrocław, Ślężę i Sudety. Na szczycie stalowy krzyż i kurhan z epoki brązu, trochę dalej na południe mały pomnik poświęcony mieszkańcowi Obornik, Karolowi von Holtei (1798-1880), niemieckiemu poecie i dramaturgowi romantycznemu, który jedną ze sztuk (Stary Wódz) poświęcił Tadeuszowi Kościuszce. Readmore..












Kowalska Góra (247 m)

kowalska-gora-szczyt

Wzniesienie we Wzgórzach Trzebnickich, górujące od wschodu nad Obornikami Śląskimi. Roztaczają się stąd rozległe widoki na Dolinę Odry, przy dobrych warunkach widać stąd Sudety. Na szczycie charakterystyczny kopczyk, sztucznie nadsypany w XIX w. przez ówczesnego właściciela Obornik K. Schauberta, który chciał posiadać najwyższy punkt Wzgórz Trzebnickich. Jednak wyliczenia okazały się błędne i najwyższym szczytem Wzgórz Trzebnickich Readmore..



Rezerwat Muszkowicki Las Bukowy

muszkowicki-las-bukowy-sniezyca-wiosenna-3
Rezerwat leśno-florystyczny utworzony w 1966 r. na pow. 16,43 ha, zajmuje południowo-wschodni skraj Bukowego Lasu i południowe zbocze doliny Zamecznego Potoku. Rośnie tu las bukowy o charakterze zbliżonym do naturalnego i grąd dębowo-grabowy o bogatym runie. Znajdują się tu 4 zespołu kurhanów (prawie 30 sztuk), pochodzące z okresu od neolitu po wczesne średniowiecze. Występują tu rzadkie gatunki roślin (skrzyp Readmore..


Muszkowice

muszkowice-kaplica-1
Wieś w gminie Ciepłowody, położona na zachodnim skraju Kotliny Henrykowskiej. Odkryto tu ślady osady z czasów kultury łużyckiej, ceramiki wstęgowej i wczesnego brązu (1800-1700 p.n.e.). Wieś wzmiankowana w 1237 r. jako własność rycerska, sprzedana w 1282 r. przez ks. Henryka IV Probusa klasztorowi w Henrykowie. W 1302 r. zgłaszający pretensje do majątku Berhnhard spalił tutejszy folwark z 313 owcami. Od 1810 r. własność kr. Niderlandów i wlk. ks. von Sachsen-Weimar.

Readmore..


Czesławice

czeslawice-kapliczka
Mała wieś w gminie Ciepłowody, położona w Kotlinie Henrykowskiej, na północnym skraju Wysoczyzny Ziębickiej. Wieś rycerska wzmiankowana była w XIII w., od lat 1297-1301 aż do 1810 r. własność klasztoru w Henrykowie. Później wieś należała do kr. holenderskiej Fryderyki Luizy Wilhelminy i wlk. ks. Sophie von Sachsen-Weimar. We wsi kapliczka z XIX w., d. folwark z XIX w. i ujęcie wody z wejściem o cechach architektury obronnej z pocz. XIX w., przebudowane w k. XIX w.
Readmore..


Cierniowa Kopa (384 m)

cierniowa-kopa-wyrobisko-2
Najwyższe wzniesienie Wzgórz Dobrzenieckich, położone na ich południowym skraju. Zbudowane z łupków łyszczykowych. Na skrzyżowaniu dróg na zachód od szczytu rośnie pomnikowy dąb szypułkowy. Na północno-zachodnim zboczu ma swoje źródło Ślęza, na północnym stoi krzyż kamienny, odnaleziony w 1979 r. Na samym szczycie wyrobisko dawnego kamieniołomu łupków.
Readmore..





Jagodna (977 m)

jagodna-ambona-na-szczycie-1
Najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich, leżący w grzbiecie ciągnącym się między Przełęczą Spalona (812 m) a Przełęczą nad Porębą (690 m). Wyrównany grzbiet opada dość łagodnie do doliny Dzikiej Orlicy na zachodzie, natomiast od Rowu Górnej Nysy na wschodzie oddzielony jest stromą krawędzią o charakterze tektonicznym. Jagodna zbudowana jest z piaskowców i granitognejsów i porośnięta lasem świerkowym z domieszką brzozy, buka i Readmore..


Długopole-Zdrój

dlugopole-zdroj-stacja-tunel-2
Najmniejsze uzdrowisko Ziemi Kłodzkiej, położone nad Nysą Kłodzką. Występują tu szczawy mineralne, eksploatowane w źródłach: Emilia, Renata i Kazimierz. Leczy się choroby układu krążenia, nerwice, stany wyczerpania, niedokrwistość i schorzenia wątroby. Długopole-Zdrój powstało jako część Długopola Dolnego. W 1381 r. wzmiankowano tu stary młyn, od poł. XVI w. do czasów wojny 30-letniej wydobywano ałun. W wyrobisku kopalni zbierała się woda, wykorzystywana przez okoliczną ludność, w 1762 r. młynarz Wolf Readmore..



Winna Góra

winna-gora-widok-na-wies-i-wzgorze-1
Mała wieś w gminie Jordanów Śląski, położona u wschodnich stóp Wzgórz Oleszeńskich w Masywie Ślęży. Wzmiankowana w 1373 r., wchodziła w obręb posiadłości, z centrum w Karolinie. Zachowało się kilka budynków z k. XIX w. Nazwa Winna Góra obejmuje także szczyt 317 m we Wzgórzach Oleszeńskich, górujący nad wsią. Zbudowany z serpentynitów, występuje tu roślinność ciepłolubna. Readmore..



Sulistrowickie Skały

oleszenka-pomnik-freikorpsow
Skałki znajdujące się na wzniesieniu 382 m, niższej kulminacji Oleszenki we Wzgórzach Oleszeńskich. Zbudowane z serpentynitów. Na szczycie kamienny obelisk z 1913 r., upamiętniający 100-lecie utworzenia przez G. von Luetzowa Freikorpsów do walki z oddziałami napoleońskimi. Pomnik odnowiono w 1993 r. dzięki współpracy niemieckiej organizacji z Lipska i Towarzystwa Ślężańskiego.
Readmore..


Skalna Perć


Warning: imagecreatefromjpeg() [function.imagecreatefromjpeg]: gd-jpeg, libjpeg: recoverable error: Premature end of JPEG file in /wp-content/plugins/nextcellent-gallery-nextgen-legacy/lib/gd.thumbnail.inc.php on line 179

Warning: imagecreatefromjpeg() [function.imagecreatefromjpeg]: '//wp-content/gallery/skalna_perc/skalna-perc-7.jpg' is not a valid JPEG file in /wp-content/plugins/nextcellent-gallery-nextgen-legacy/lib/gd.thumbnail.inc.php on line 179

skalna-perc-7
Odcinek szlaku niebieskiego z Przełęczy Tąpadła na Ślężę, wiodący malowniczą ścieżką, biegnącą przez skały na kulminację Olbrzymków (662 m). Prowadzi po kamiennych stopniach, w rejonie styku gnejsów i granitów. Wokół urwiska skalne i usypiska z gołoborzami.
Readmore..


Skalna (524 m)

skalna-skalki-2
Kulminacja 524 m na południowo-zachodnim zboczu Ślęży, tworząca próg morfologiczny. Zbudowana z gabr na północy, granitów na południu, pośrodku wąska żyła kwarców z perydotami. Na stromych zboczach znajdują się skalne usypiska i gołoborza, prowadzi tędy odcinek szlaku niebieskiego, należący do najciekawszych w Masywie Ślęży. Do najbardziej ciekawych skałek należą: Skalne Capki, Kazalnica i Czop.
Readmore..


Radunia (573 m)

radunia-tablica-waly-kultowe-3 Wybitny szczyt 573 m w Masywie Ślęży, centrum odrębnej Grupy Raduni. Zbudowany z serpentynitów z niewielkimi soczewami perydotów, na szczycie serpentynitowe skałki zawierające magnetyt, wywołujący anomalię magnetyczną. Rośnie tu las mieszany z dużym udziałem sosny i dębu szypułkowego (świetlista dąbrowa), na serpentynitowym podłożu rosną cenne rośliny, dlatego utworzono tu rezerwat Góra Radunia (powstał w 1942 r., ponownie w 1958 r., pow. 44,26 ha). Do najcenniejszych roślin należą serpentynitowe paprocie (zanokcice). Readmore..


Przełęcz Tąpadła (384 m)

przelecz-tapadla-widok-na-skalna Głęboka przełęcz 384 m w Masywie Ślęży, oddzielająca Ślężę (718 m) od Raduni (573 m). Znajduje się na styku gabra na północy i serpentynitów na południu. Przechodzi tędy szosa łącząca Sobótkę ze Świdnicą i Dzierżoniowem, z przełęczy prowadzą najkrótsze dojścia na szczyty Ślęży i Raduni. Na przełęczy parking i zagospodarowane miejsce odpoczynku. Dawny ośrodek wczasowy Elwro, zbudowano w 1938 r. jako schronisko Jaegerbaude.
Readmore..