Borów

borow-kosciol-2
Wieś gminna w powiecie strzelińskim, położona u zbiegu Ślęzy i Małej Ślęzy. Wzmiankowana w 1200 r., kiedy to wymieniono nazwę Borów w rejestrze posiadłości biskupa wrocławskiego. W 1292 r. Borów uzyskał prawa miejskie. W czasie wojen husyckich (XV w.) Borów został dotkliwie zniszczony. Miasto po odbudowaniu, ponownie uległo zniszczeniu w czasie wojny trzydziestoletniej. W 1535 r. Borów przyjął luteranizm, a w 2. poł. XVII w. kazania głoszone były już na przemian w języku niemieckim i polskim. Na przełomie XV i XVI w. Borów należał do rodu Czetritzów, a od 1779 r.- do rodu Sandretzkych z Mańczyc. W poł. XVIII w. Borów zaliczony został do tzw. miast nieakcyzowych (targowych). Było to wówczas najmniejsze miasto na Dolnym Śląsku. W 1886 r. Borów znalazł się w rękach kolejnego rodu – Seidlitzów. W tym czasie nie odgrywał jednak istotnej roli i utracił prawa miejskie.
(za stroną gminy)

Warto zobaczyć:

Kościół św. Wolfganga i Narodzenia NMP. Wzmiankowany ok. 1200 r. Obecny zbudowany w 1. poł. XV w. w stylu gotyckim, przebudowany ok. 1666 r. w stylu renesansowym. Wieża i kruchta z 1909 r. Orientowany, jednonawowy z trójbocznie zakończonym prezbiterium. Wnętrze nakryte sklepieniem kolebkowym z lunetami oraz bocznymi kaplicami ozdobionymi bogatą dekoracją stiukową z XVII w. Wystrój wnętrza barokowy z XVIII w.
Zespół pałacowy: pałac z 1864 r., pawilon z pocz. XIX w., ruiny bramy, folwark z XIX w., park z 2. poł. XIX w. Obok relikty grodu obronnego z fosą z XIII-XIV w., zniszczonego w czasie wojen husyckich w XV w.


Dodaj komentarz