More from: Góry Złote




Orłowiec

orlowiec-kosciol-1.jpg Wieś w gminie Lądek Zdrój, położona w dolinie Orliczki w Górach Złotych. Wzmiankowana w 1346 r., później opuszczona i ponownie założona w 1539 r. Do 1625 r. należała do Pannwitzów, została im skonfiskowana za udział w rebelii czeskiej i przekazana baronowi von Nayhausen. Biegła tędy droga z Lądka Zdroju do Bilej Vody przez Przełęcz Różaniec.W czasie Wiosny Ludów interwencja wojska zmusiła chłopów do odrabiania powinności wobec dworu. Księżna Marianna Orańska wybudowała szosę Złoty Stok – Lądek Zdrój, przechodzącą przez dolną część wsi. W XIX w. Orłowiec stał się wsią Readmore..




Wrzosówka

wrzosowka-widok-2.jpg Resztki dawnej wsi, leżącej w dolinie Lutego Potoku w masywie Borówkowej w Górach Złotych. Wieś powstała w XVII w., jako rycerska posiadłość wydzielona z folwarku abp Ernesta. Zniszczona w czasie wojny 30-letniej i odbudowana w 1660 r. W 1736 r. zakupiona przez Lądek od spadkobierców Zygmunta Hoffmana. Zabudowania sięgały niegdyś pod sam szczyt Borówkowej, istniała również gospoda. Obecnie ostały się 2 domy, w jednym z nich tzw. Kajówce miał pracownię i galerię malarz Kazimierz Hałajkiewicz (1936-94). Readmore..







Radochów

radochow-kosciol-2.jpg Wieś w gminie Lądek Zdrój, położona w dolinie Białej Lądeckiej między Górami Złotymi i Krowiarkami. Wzmiankowana w 1362 r.,położona przy Solnej Drodze. Przez długi czas, do 1620 r. własność von Pannwitzów. Ostatni z rodu – Bernard zmarł w 1624 r. w więzieniu zamku kłodzkiego za udział w buncie przeciwko Habsburgom. Wieś kupił wtedy von Neuhaus, później przeszła w ręce von Haugwitzów. W XIX w. miał miejsce rozwój wsi, po doprowadzeniu linii kolejowej z Kłodzka do Stronia Śl. w 1897 r. Radochów stał się małym letniskiem. Prowadziła tędy znana trasa do Jaskini Radochowskiej i do kaplicy na Cierniaku. Readmore..





Przełęcz Lądecka

przelecz-ladecka-widok-na-strzybnik.jpg Przełęcz 665 m w głównym grzbiecie Gór Złotych, oddziela masyw Borówkowej od grupy Kobylej Kopy. Położona w soczewie wapieni znajdujących się wśród łupków krystalicznych. Położona na granicy polsko-czeskiej, od dawna prowadził tędy trakt handlowy z Lądka Zdroju do Javornika. Fryderyk II zbudował tu w II poł. XVIII w. dla potrzeb wojen z Austrią  Graniczną Drogę Królewską. Zamknięta w 1945 r., od 1996 r. działało turystyczne przejście graniczne. Obecnie prowadzi tędy niedawno zbudowana droga asfaltowa Readmore..


Przełęcz Kłodzka

przelecz-klodzka-widok-na-podzamecka-kopa-i-grodzisko.jpg Przełęcz 483 m, rozdzielająca Góry Bardzkie i Złote oraz Sudety Środkowe od Wschodnich. Tędy do wnętrza Ziemi Kłodzkiej wdarł się lądolód w czasie zlodowacenia środkowopolskiego. Przez przełęcz prowadził trakt handlowy, łączący Czechy ze Śląskiem i Małopolską. W kwietniu 1807 r. toczyły się tu walki francusko-pruskie. W 1846 r. zbudowano szosę, która dziś łączy Kłodzko z Nysą.
Readmore..





Lutynia

lutynia-kosciol-2.jpg Mała wieś w gminie Lądek Zdrój, położona w dolinie Lutego Potoku w Górach Złotych. Wzmiankowana w 1346 r., należała do państewka karpieńskiego i położona była na trakcie handlowym wiodącym na Przełęcz Lądecką. W I poł. XVI w. eksploatowano tu złoża rud srebra, ołowiu i żelaza.W 1622 r. rozruchy antycesarskie stłumione przez wojsko. W 1641 r. wieś nabył Zygmunt Hoffmann, a w 1736 r. miasto Lądek Zdrój. W latach 20. XX w. wybudowano tu kopalnię rud ołowiu Nowy Filip, porzuconą w 1926 r. Wieś wyludniona po 1945 r. Readmore..


Lądek Zdrój

ladek-zdroj-zaklad-przyrodoleczniczy-wojciech-1.jpg Miasto (7 tys. mieszkańców) położone w dolinie Białej Lądeckiej, między Górami Złotymi a Krowiarkami. Działa tu najstarsze w Polsce uzdrowisko, specjalizujące się w leczeniu chorób narządów ruchu, reumatycznych, skóry, układu nerwowego, oddechowego i krążenia. Nazwa Lądek wzięła się od słowa „Landecke” czyli „zakątek kraju”, co wskazuje na peryferyjne położenie. Pierwsze urządzenia kąpielowe zniszczyli Mongołowie w 1241 r. W II poł. XIII w. doszło do lokacji miasta. Kolejne zniszczenia przyniosły najazdy husytów w Readmore..



Karpno

karpno-kaplica-2.jpg Ruiny wsi, położonej w południowej części Gór Złotych. Powstała w XIV w. jako osada służebna zamku Karpień na trakcie handlowym – Solnej Drodze. W XIX w. mieszkało tu 130 osób, w latach 30. XX w. były tu dwie gospody, dzisiaj ruiny domów całkowicie pochłonął las. W latach 1981-1989 okolice Karpna były miejscem konspiracyjnych spotkań opozycjonistów polskich i czeskich z udziałem Vaclava Havla. Readmore..


Karpień

karpien-ruiny-zamku-2.jpg Ruiny zamku, położonego na szczycie Karpiaka (775 m) w południowej części Gór Złotych. Prawdopodobnie w XII w. wzniesiono tu warownię strzegącą Solnej Drogi, wiodącej przez Przełęcz Karpowską do Czech. Pierwsza wzmianka o zamku Carpenstein pochodzi z I poł. XIV w. W 1341 r. zamek kupił Tomasz von Glubos, tworząc tu niewielkie państewko, od jego herbu – złotego karpia na niebieskim polu pochodzi nazwa zamku. W 1428 r. zniszczony przez husytów, później zajął go rycerz- Readmore..


Jaskinia Radochowska

jaskinia-radochowska-wejscie-2.jpg Jaskinia krasowa w soczewie marmurów, położona w dolinie Jaskińca u południowych podnóży Gór Złotych, nieopodal Radochowa. Ma długość 502 m, największą atrakcją jest podziemne jeziorko o pow. 30 m². Żyje tu studniczek tatrzański i owad oncopudura reyersdorfensis. Znaleziono tu także kości niedźwiedzia jaskiniowego. Pierwsze wzmianki o jaskinii pochodzą z 1757 r. Liczni odwiedzający w XIX w. spowodowali zanik szaty naciekowej, podobno brali sobie kawalki „na pamiątkę”. W okresie międzywojennym jaskinią opiekował się Henryk Perigrin, który stworzył tu Readmore..



Goszów

goszow-widok-na-lysiec-2.jpg Mała wieś w gminie Stronie Śląskie, położona w dolinie Białej Lądeckiej na pograniczu Gór Złotych i Bialskich. Wzmiankowana w 1344 r., należała do tzw. Głębokich Dołów. W XVI w. czynne były tu kopalnie rud żelaza i kuźnica. Do 1648 r. i w latach 1789-1945 Goszów podzielony był na dwie części. We wsi zachowało się kilka kaplic przydrożnych z XVIII/XIX w.
Readmore..


Cierniak

cierniak-kaplica-2.jpg Szczyt 592 m w północnej części Gór Złotych, jego stroma sylwetka góruje nad Radochowem i doliną Białej Lądeckiej.

Warto zobaczyć:

W r. 1849 Antoni Wachsmann z Radochowa postawił pod szczytem drewnianą kaplicę jako wotum dla Matki Boskiej za uzdrowienie z ciężkiej choroby – ospy. W 1851 r. kaplicę przebudowano na murowaną i rozbudowano w 1854 r., szybko też zaczęła Readmore..




Mąkolno

makolno-kosciol-1.jpg Wieś w gminie Złoty Stok, na północnym przedpolu Gór Złotych. Założona przez klasztor w Kamieńcu Ząbkowickim, wzmiankowana w 1260 r. W 1483 r. hrabia kłodzki Henryk Starszy wydał przywilej Janowi Pannwitzowi Młodszemu przywilej na prowadzenie tu robót górniczych. W XIX w. własność Marianny Orańskiej. Mieści się tu filia Zakładów Tworzyw i Farb ze Złotego Stoku. Readmore..


Złoty Jar

zloty-jar-osrodek-wypoczynkowy.jpg Długa dolina, ciągnąca się od kopalni złota w Złotym Stoku aż do podnóży Jawornika Wielkiego w Górach Złotych, miejsce dawnych poszukiwań rud złota i arsenu. Znajdują się tu wyloty Sztolni Gertrudy, Czarnej i Książęcej, z czego dwie ostatnie udostępnione są do zwiedzania. Sztolnia Czarna wchodzi w skład podziemnej trasy w kopalni złota, Sztolnia Książęca pochodzi z XV w. i można wejść 250 m wgłąb niej. W wielkim wyrobisku dawnego kamieniołomu i nad korytem potoku znajduje się Leśny Park Readmore..





Krzyżniak

krzyzniak-lawka.jpg Szczyt 516 m, na północnym krańcu Gór Złotych, górujący nad Złotym Stokiem. Nazwa pochodzi od krzyży stawianych w miejscach licznych katastrof górniczych, zbocza bowiem były wręcz podziurawione licznymi sztolniami kopalni złota. W 1731 r. na szczycie wybudowano kaplicę św. Anny z prowadzącą do niej drogą krzyżową. W 1846 r. dobudowano wieżyczkę, a w 1855 r. pustelnię dla opiekującego się kaplicą pustelnika. Obok kaplicy zachowała się resztka figury Eliasza biorącego chleb z dzioba Readmore..



Jawornik Wielki

jawornik-wielki-widok-na-zloty-jar.jpg Szczyt 872 m, najwyższy w północnej części Gór Złotych, jego charakterystyczna kopuła widoczna jest nawet z nizin śląskich. Zbudowany z granitoidów i łupków metamorficznych z wkładkami serpentynitów. Wylesiony po klęsce ekologicznej w latach 80.  szczyt stanowi dobry punkt widokowy na północ, z Jeziorami Nyskim i Otmuchowskim. Z Jawornikiem związane są legendy o zmarłych wędrowcach, uważano go za siedzibę bogów śmierci, co ma związek z występującymi tu trującymi złożami arsenu. W 2009 r. na szczycie powstała mała wieża widokowa.
Readmore..



Złoty Stok

zloty-stok-kopalnia-zlota-kolejka.jpg Małe miasteczko, liczące 3000 mieszkańców, położone u północnych stóp Gór Złotych. Znajdowały się tu złoża rud złota i arsenu, a tradycje górnicze sięgają X w. Wzmiankowany w 1291 r. jako osada targowa. W 1273 r. książę Henryk Probus zezwolił cystersom kamienieckim na wydobywanie kruszcu. Prawa miejskie Złoty Stok uzyskał w 1344 r., w 1358 r. został kupiony przez Bolka II księcia świdnickiego. W 1491 r. Złoty Stok otrzymał status Wolnego Miasta Górniczego z najstarszym na Śląsku Readmore..


Przełęcz Różaniec

przelecz-rozaniec-drzewo.jpg Przełęcz 593 m w Górach Złotych, oddzielająca masywy Borówkowej (900 m) i Jawornika Wielkiego (872 m). Przełęcz znajduje się na granicy polsko-czeskiej, niegdyś wiodła tędy droga z Orłowca do Bilej Vody. Tędy też przedarł się na Ziemię Kłodzką lądolód, pozostawiając głazy narzutowe i terasy kemowe. Przez miejsce obecnej przełęczy płynęła niegdyś Biała Lądecka.  Nazwa przełęczy pochodzi od drogi różańcowej, która biegła do sanktuarium w Radochowie. Istniała tu gospoda, w 1790 r. w okolicy zbierał minerały sam J. W. Goethe. Po stronie czeskiej znajdowała się przed wojną Readmore..



Borówkowa

borowkowa-wieza-widokowa-3.jpg Szczyt 900 m, najwyższy w środkowej części Gór Złotych, położony na granicy polsko-czeskiej. Nazwa pochodzi od wielkiej ilości czarnych jagód (borówek). W 1870 r. postawiono tu drewnianą wieżę widokową, która później się zawaliła. Kolejną postawiła lądecka sekcja Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego (GGV). W 1900 r. doszło na niej do nieszczęśliwego wypadku, pod dwiema turystkami z Javornika załamały się schody, odszkodowanie niemal zrujnowało lądecką sekcję GGV. Niedługo później runęła cała wieża. Kolejna, o wys. 15 m powstała w 1908 r. i istniała do 1926 r. W latach 1930-1945 Readmore..