Długopole Górne

dlugopole-gorne-kosciol-2.jpg Wieś w gminie Międzylesie, położona w dolinie Nysy Kłodzkiej, między Górami Bystrzyckimi a Masywem Śnieżnika. Wzmiankowana w 1346 r., wcześniej, w X-XII w. obok wsi funkcjonował gródek Wyszęcin. W XV-XVI w. działała tu huta szkła. Wieś wchodziła w skład dóbr, należących do Zamku Szczerba, potem von Tschirnhausów (XVI/XVII w.) i kamery cesarskiej, od 1684 r. własność von Althannów. W czasie wojny 30-letniej, w 1622 r. doszło do buntu miejscowych chłopów przeciwko przymusowej rekatolicyzacji, wójt Długopola Górnego Hans Wolf poprowadził chłopskie oddziały na Bystrzycę Kłodzką, został jednak pobity przez oddział lisowczyków. W 1631 r. zniszczono kościół. W XVIII w. wieś podzielono, części stanowiły własność von Magnisów i Marianny Orańskiej. W XIX w. docierali tu kuracjusze z Długopola Zdroju, odwiedzano kamieniołom piaskowców kredowych, stary świerk Grafen Fichte, altanę Floras Ruh i dom znanego malarza Paula Hoeckera.

Zobacz mapę

Warto zobaczyć:

Renesansowy kościół śś. Piotra i Pawła, pierwotny drewniany wzmiankowany w 1355 r., obecny murowany z 1595 r., przebudowany w XVIII i XIX w. Smukła wieża z 1693 r. z barokowym hełmem. Między prezbiterium a zakrystią renesansowe drzwi z 1587 r. We wnętrzu rzeźba MB stojącej na księżycu z Dzieciątkiem z ok. 1450 r., renesansowa chrzcielnica z pocz. XVII w., reszta wyposażenia barokowa z XVIII/XIX w. Obok kościoła kapliczka cmentarna z II poł. XVIII w.

Empirowy dwór z 1807 r. z elewacjami dzielonymi lizenami.


Dodaj komentarz