Goczałkowice-Zdrój

goczalkowice-zdroj-pawilon-wrzos-3
Wieś gminna w powiecie pszczyńskim, położona przy szosie i linii kolejowej Katowice – Bielsko-Biała. Po raz pierwszy nazwa „Goczalkowice” pojawia się w tekście z 1326 r. Według lokalnej legendy, nazwa miejscowości wywodzi się od imienia rycerza Goczała, który w nagrodę za czyny wojenne i zasługi na polach bitewnych otrzymał tu ziemię. Jego potomkowie przybrali miano Goczałkowiczów, a miejscowość, która powstała w tym miejscu nosiła od ich imienia nazwę Goczałkowicze. Na mapie Abrahama Orteliusa z 1603 r. miejscowość nosi nazwę Goczałkowicze. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany pod koniec XIX w. podaje polską nazwę miejscowości – Goczałkowice oraz niemiecką Ober-Goczalkowitz. W 1856 r. podczas poszukiwań soli odkryto w Goczałkowicach bogate złoża solanki i stwierdzono laboratoryjnie jej lecznicze właściwości. Od tej pory datuje się rozwój tutejszego uzdrowiska.
W Goczałkowicach-Zdroju prowadzone jest leczenie uzdrowiskowe w następujących kierunkach: choroby ortopedyczno-urazowe, choroby reumatologiczne, choroby układu nerwowego, osteoporoza. W uzdrowisku znajdują się: 2 szpitale uzdrowiskowe, 3 zakłady przyrodolecznicze, 2 sanatoria rehabilitacyjne oraz przychodnia uzdrowiskowa.
(za Wikipedią)

Warto zobaczyć:

Neogotycki kościół św. Anny z 1882 r.
Kościół św. Jerzego z 1910 r.

Kaplica MB Uzdrowienia Chorych, wzniesiona w 1866 r. w zdroju. W ołtarzu głównym obraz z 1864 r., przedstawiający na tle goczałkowickiego krajobrazu osoby, które w Goczałkowicach doznały uleczenia w latach 1862-63, w tym kilkunastoletniego syna fundatorki kaplicy, którą była żoną dzierżawcy folwarku w Goczałkowicach Dolnych.
Pawilon zdrojowy Wrzos z 1874 r. z muru pruskiego.
Dawny hotel z 1880 r. nazywany „Prezydent” lub „Cesarski” a obecnie siedziba administracji Zdroju.
Nowy Dom Zdrojowy, po odbudowaniu ze zniszczeń spowodowanych pożarem w 1937 r. zachował jedynie część dawnej drewnianej galerii, obecnie włączony w kompleks budynków szpitala.
Pijalnia wód leczniczych 1862 r., konstrukcji ryglowej z wielobocznymi oknami i czterospadowym dachem.
Pawilon Spółki Brackiej ”Górnik”, wzniesiony w 1897 r. z czerwonej cegły. Obecnie biblioteka i Gminny Ośrodek Kultury.
Budynek dawnej komory celnej z 1918 r.

Budynek stacji Goczałkowice-Zdrój z 2. poł. XIX w.

Liczne stawy, położone nad Wisłą.


Dodaj komentarz