Gorzów Śląski

gorzow-sl-kosciol-trojcy-sw-1 Miasto (2,6 tys. mieszkańców) w powiecie oleskim, położone na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej. Gorzów położony jest nad rzeką Prosną, którą biegła historyczna granica Śląska i Ziemi Wieluńskiej. Wzmiankowany jako gród kasztelański Landsberg w 1270 r. Przed 1294 r. lokowany na prawie niemieckim, na trakcie łączącym Wrocław z Krakowem. Do 1294 r. w księstwie wrocławskim, potem rządzili tu książęta głogowscy, oleśniccy, brzesko-legniccy, świdnicko-jaworscy i opolscy, a w latach 1396- ok. 1400 Władysław Jagiełło. W XVI w. własność Frankenbergów z Proślic, w latach 1717-1764 Ozorowskich, 1811-1931 książąt von Hohenlohe – Ingelfingen. W 1899 r. doprowadzono kolej wąskotorową na linii Olesno-Praszka, w 1928 r. przebudowaną na normalnotorową. W plebiscycie w 1921 r. 90,5% zagłosowało za pozostaniem miasta w granicach Niemiec. W 1932 r. doszło do parcelacji majątku, co spowodowało rozbudowę miasta w kierunku południowym. 20 stycznia 1945 r. do miasta wkroczyły wojska radzieckie.

Co warto zobaczyć w Gorzowie Śląskim

Neogotycki kościół ewangelicki Krzyża Jezusowego z lat 1855-57.

Neogotycki kościół Trójcy Świętej z lat 1894-95, wzniesiony na miejscu drewnianego, który spłonął w 1889 r.

Barokowy dwór zbudowany w poł. XVIII w., prawdopodobnie przez Ozorkowskich. Po parcelacji majątku powiatowy dom starców i oddział szpitala w Oleśnie. Od 1975 r. opuszczony.

Prostokątny rynek z zabytkowymi domami (2. poł. XIX – pocz. XX w.).

Dawny zajazd i nadleśnictwo przy ul. Byczyńskiej.

Pomnik Świniopasa z 1941 r., odrestaurowany w 2002 r. Powstał dla upamiętnienia zwyczaju powstałego w latach 50. XIX w. Niejaki Tomasz Kukła o wskazanych godzinach wychodził na rynek i trąbił w róg, co stanowiło sygnał do wypuszczenia stada przez rolników.


Dodaj komentarz