Gromnik

gromnik-ruiny-2.jpg Szczyt 393 m, najwyższy w całych Wzgórzach Strzelińskich, położony w środkowej części pasma. Ma postać stromego stożka, jego wschodnie podnóża rozcinają wąwozy Diabelskiej Kręgielni, na zboczach znajduje się kilka skałek. Wierzchołek zbudowany jest z monzogranitów i granodiorytów, zbocza z łupków łyszczykowych i erlanów. Prawdopodobnie był ośrodkiem kultu pogańskiego w okresie kultury łużyckiej i wpływów rzymskich. Później powstał gród, a w średniowieczu zamek wzniesiony przez rycerza Sambora. Po 1439 r. nowy zamek wznieśli bracia Hans i Opitz von Czirnowie, którzy rychło zaczęli parać się rozbójnictwem. Doprowadziło to do ekspedycji karnej oddziałów wrocławsko-biskupich pod wodzą ks. opawsko-ziębickiego Wilhelma, która w 1443 r. zniszczyła zamek. W 1446 r. Czirnowie odbudowali zamek, ostatecznie zniszczono go w 1482 r. na polecenie ks. brzesko-legnickiego Fryderyka I. W XIX w. zaczęto liczniej odwiedzać szczyt, w 1825 r. powstała wieża widokowa, 20 lat później gospoda. Po 1945 r. uszkodzoną wieżę rozebrano, gospoda uległa zniszczeniu. W 2005 r. archeolodzy odsłonili pozostałości murów, które wg jednej z hipotez są murami zamku i romańskiej rotundy z X w.

Zobacz mapę

Dodaj komentarz