Karłowice

karlowice-zamek-2
Wieś w gminie Popielów, położona na Równinie Opolskiej, nad rzeką Stobrawą, przy linii kolejowej Jelcz-Laskowice – Opole. Wzmiankowana w 1344 r. jako własność Czambora de Kertzendorf, w 1712 r. na mocy dokumentu cesarza Karola VI nadano osadzie prawa targowe i zmieniono nazwę na Carlsmarkt. W latach 80. XIX w. miejscowość liczyła ok. 1100 mieszkańców, którzy zajmowali się spławianiem drewna Stobrawą do Odry, pszczelarstwem, wydobyciem wapienia, organizowano jeden jarmark. W 1909 r. doprowadzono linię kolejową Opole Groszowice – Wrocław Brochów. Przed 1945 r. mieszkała tu ludność niemiecka, wysiedlona po zajęciu przez Armię Czerwoną 22 stycznia 1945 r.

Warto zobaczyć:

Neogotycki kościół św. Michała Archanioła. Pierwotny szkieletowy wzmiankowany w 1500 r., od 1534 r. w posiadaniu ewangelików. Obecny wzniesiony przez ewangelików w k. XIX w. Trójnawowy o układzie halowym, z niższym i węższym prezbiterium oraz czterokondygnacyjną wieżą, przykrytą smukłą, ośmiokątną iglicą. Posiada sklepienia krzyżowo-żebrowe, na których malowidła przedstawiające postaci świętych i aniołów. Organy z k. XIX w., późnobarokowa ambona, chrzcielnica i ołtarz główny z XVIII w., przeniesione z zamkowej kaplicy w 1945 r. Koło kościoła dawny cmentarz ewangelicki i figura św. Jana Nepomucena.
Zamek. Wzniesiony przed poł. XIV w., był własnością rodu von Tschammer, od 1440 r. rodziny von Bees. W poł. XVI w., po wymarciu rodu von Bees, przeszedł w ręce ks. brzeskich, po których wygaśnięciu w 1675 r. znalazł się w rękach państwowych. Przebudowywany w XVI, XVIII i XIX w. Posiada cylindryczną wieżę z XIV w. o wys. 25 m ze zwieńczeniem z XIX/XX w., wykorzystywaną też jako więzienie. W 1715 r. przebudowano kaplicę zamkową na barokowy kościół. Wokół zamku wyschnięta fosa, pierwotnie odchodząca od Stobrawy i niewielki park krajobrazowy z XIX w. z figurą św. Jana Nepomucena. Obok zamku budynek bramny, spichlerz oraz młyn wodny z poł. XIX w. Zamek stanowi własność prywatną i jest niedostępny dla turystów, elementy wyposażenia można zobaczyć w muzeum w Brzegu.

Dom Jana Dzierżona (ul. Kościelna), autora wielu cennych prac z zakresu pszczelarstwa, odkrywcy dzieworództwa u pszczół. Zamieszkał on tutaj w 1835 r., wprowadził uprawę łubinu i założył wielką pasiekę. Brał udział w ruchu Wiosny Ludów, bronił parafian przed wyzyskiem dzierżawcy Hildebranda, wskutek czego w 1868 r. musiał zrzec się urzędu. W 1884 r. wyjechał z Karłowic do rodzinnych Łowkowic koło Kluczborka.
Stacja kolejowa z wieżą ciśnień z 1909 r.

Dwie grupy pomnikowych dębów – aleja dębowa ciągnąca się przy drodze do Stobrawy (ul. Brzeska) i kilka dębów przy szosie do Pokoju (ul. Pokojska).

Dodaj komentarz