Krzepice

krzepice-kosciol-4.jpg Miasto, położone w powiecie kłobuckim, nad rzeką Liswartą. Osadnictwo sięga tu epoki kamiennej, pierwsza wzmianka z 1356 r., rok później Kazimierz Wielki wystawił przywilej lokacyjny na prawie niemieckim. W latach 1296-1323 i 1370-91 Krzepice znajdowały się w księstwie opolskim. Miasto położone było na trakcie handlowym, na granicy ze Śląskiem, odbywały się tu targi czwartkowe, które potwierdził Kazimierz Jagiellończyk w 1450 r. W 1455 r. zniszczone przez nie opłaconych żołnierzy zaciężnych. W XVII w. pojawili się tu pierwsi osadnicy żydowscy, którzy w 1765 r. założyli osobną dzielnicę – Nowokrzepice, w 1847 r. Żydzi stanowili niemal połowę mieszkańców. W 1926 r. doprowadzono linię kolejową na trasie Herby Nowe – Wieruszów. W 1941 r. utworzono getto, wysiedlone przez Niemców w 1942 r.
Oficjalna strona gminy

Warto zobaczyć:

Kościół św. Jakuba

wzniesiony przez Kazimierza Wielkiego w 1357 r., przebudowany później w stylu renesansowym i barokowym. W 1656 r. spalony w czasie potopu szwedzkiego. W 2000 r. zbudowano obok kaplicę Matki Zbawiciela, w 2002 r. założono Królewskie Drzwi Krzepickie, przedstawiające w 16 obrazach historię miasta.  Wyposażenie wnętrza barokowo-rokokowe z cudownym obrazem MB Różańcowej z 1736 r. Zachowały się gotyckie i renesansowe portale. Obok plebania, gdzie mieścił się klasztor kanoników regularnych z XV/XVI w.

Cmentarz żydowski

powstał na przełomie XVII i XVIII w., nagrobki pochodzą z lat 1740-1946, jedno z największych w Europie skupisk żeliwnych macew (ok. 400), głównie z poł. XIX w. Nad Liswartą stoją ruiny klasycystycznej synagogi z lat 1814-22. Wzniesiona z kamienia wapiennego, cegły i polnych głazów, nad wejściem tablica przedstawiająca kamienną księgę z dwoma lwami, trzymającymi splecioną z warkocza gwiazdę Dawida.

Więcej o Krzepickich Żydach

Zamek

zbudowany przez Kazimierza Wielkiego w XIV w., w 1378 r. rezydował tu Władysław Opolczyk, częstym gościem był król Władysław Jagiełło. W latach 1526-29 odbudowany przez Mikołaja z Szydłowca, w 1588 r. przebudowany na renesansowy przez Mikołaja Wolskiego. Zniszczony w czasie potopu w latach 1665-66  i odbudowany przez starostę Michałowskiego w latach 1667-71. Zrujnowany w XVIII w., rozebrany przez Prusaków na pocz. XIX w. Zachowały się ziemne obwarowania bastionowe.

Kapliczka św. Jana Nepomucena przy ul. Wieluńskiej z ok. 1914 r.

Kapliczka Chrystusa Ukrzyżowanego przy ul. Kazimierza Wielkiego z rzeźbą Chrystusa z XVIII w.

Dodaj komentarz