Praszka

praszka-synagoga-4 Miasto (8,2 tys. mieszkańców) w powiecie oleskim, położone na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej nad rzeką Prosną, która niegdyś biegła granica Śląska i Ziemi Wieluńskiej. Miejscowość wzmiankowana jako Michałów w 1260 r. W 1392 r. król Władysław Jagiełło wystawił przywilej, na mocy którego Piotr Kowalski herbu Wierusz założył miasto Praszka, przy przeprawie przez Prosnę. W XV w. wytapiano tu żelazo z rudy darniowej, w 1620 r. ustanowiono cechy. W XVII-XVIII w. doszło do zahamowania rozwoju miasta, najazd szwedzki i wojna północna spowodowały znaczne zniszczenia. Dodatkowo właściciele miasta, Wężykowie, zaczęli obciążać mieszczan powinnościami pańszczyźnianymi. W 1815 r. miasto weszło w skład Królestwa Polskiego. W 1852 r. w wielkim pożarze spłonęła drewniana zabudowa. W okolicach miasta w 1863 r. oddział powstańców styczniowych pod dowództwem Józefa Oxińskiego stoczył potyczkę z wojskami rosyjskimi. W 1870 r. władze rosyjskie odebrały Praszce prawa miejskie. W 1899 r. doprowadzono kolej wąskotorową z Olesna, przebudowaną w 1928 r. na normalnotorową. W czasie I wojny światowej w 1916 r. Niemcy zbudowali kolej wąskotorową do Wielunia. W 1919 r. Praszka odzyskała prawa miejskie. Położone była na granicy polsko-niemieckiej i była dużym ośrodkiem wymiany handlowej. W czasie okupacji zginęła 1/3 ludności cała gmina żydowska (1016 osób). W 1970 r. zbudowano Zakłady Sprzętu Motoryzacyjnego Polmo, dzięki czemu miasto się znacznie rozbudowało.

Warto zobaczyć

Neobarokowy kościół Wniebowzięcia NMP z lat 1872-1874 wg projektu Anzelma Krysińskiego, rozbudowany w latach 1911-1913. Posiada plan krzyża łacińskiego, z elewacjami o bogatym wystroju architektonicznym. Wnętrze nakryte sklepieniem krzyżowym, barokowe ołtarze z XVII-XVIII w., barokowa chrzcielnica, klasycystyczny ołtarz główny z XIX w. i srebrny relikwiarz z relikwiami św. Walentego.

Współczesny kościół NMP Kalwaryjskiej z kompleksem kaplic i drogą krzyżową, całość zwana Kalwarią Praszkowską, ukończona w 2004 r.

Zdewastowany cmentarz żydowski, położony na stoku górującego nad miastem wzgórza.

Synagoga z ok. 1836 r., podczas wojny zdewastowana przez hitlerowców, obecnie siedziba Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury i Biblioteki Publicznej.

Pomnik św. Floriana na pl. Grunwaldzkim, wokół rynku zachowany staromiejski układ urbanistyczny.

Muzeum Regionalne otwarte w 1980 r. z inicjatywy archeologa, prof. Konrada Jażdżewskiego. Posiada ekspozycje: historyczną, etnograficzną i przyrodniczą. Tel. 034 359 11 85, czynne: wt, czw-pt 9-15, śr 9-17, sob 10-14, nd (po uprzednim telefonicznym zgłoszeniu).

Cmentarz przy ul. Kaliskiej z nagrobkami z 2. poł. XIX i pocz. XX w.

Kaplica św. Jana Nepomucena z XIX w. przy ul. Kaliskiej.

Budynek stacji kolejowej z 1914 r.

Pomnikowy parowóz z dawnej kolei wąskotorowej do Wielunia, funkcjonującej w latach 1916-87.

Dodaj komentarz