Szlak czerwony Bagno – Osola – Oborniki Śląskie

bagno-ii-09

Szlak czerwony Bagno – Osola – Oborniki Śląskie

Bagno – (3,7 km) Osola – (9,9 km) Oborniki Śląskie

Odcinek dalekobieżnego szlaku czerwonego Orzeszków – Biskupice Oławskie, biegnący przez zachodnią część Wzgórz Trzebnickich. Trasa prowadzi mocno pofalowanym terenem, głównie drogami leśnymi, odcinki asfaltowe jedynie w miejscowościach. Po drodze można zobaczyć pałac i kościół w Bagnie.

Trasa zaczyna się w centrum wsi Bagno (gm. Oborniki Śląskie), dokąd szlak czerwony prowadzi z Wołowa. Idziemy główną szosą w kierunku Osolina, razem ze szlakiem zielonym z Piotrkowic. Po prawej mijamy odrestaurowany pałac z siedzibą seminarium duchownego i rozległym parkiem.

W latach 1720-34 rodzina Seher-Thoss wybudowała pałac barokowy, będący obecnie zachodnim skrzydłem założenia. Sień na pocz. XX w. przebudowano na salonik myśliwski. W 1905 r. pałac zakupił wrocławski browarnik Georg Kissling, w 1913 r. dobudował drugą część pałacu, w stylu neobarokowym na planie pięcioboku. Obie części połączono wieżą. W 1930 r. obiekt przeszedł w ręce oo. Salwatorianów, obecnie mieści się tu wyższe seminarium duchowne, w związku z tym Bagno jest wsią z wyższą uczelnią. We wnętrzu refektarz z dekoracją stiukową i barokowe drewniane schody. Wokół rozciąga się rozległy, zabytkowy park angielski ze stawem, drewnianą kaplicą, żeliwną altaną filozofów z 1905 r., domem ogrodnika z 1910 r., grotą lurdzką z 1932 r. i pomnikiem salwatorianów.


Idziemy szosą, przy której stoją stare chałupy szachulcowe i z muru pruskiego (nr 42, 33). Docieramy na niewielkie wzniesienie, na którym po lewej stronie usytuowany jest kościół Wniebowzięcia NMP.

Neoromański kościół wzniesiono z cegły w latach 1906-07, na miejscu poprzedniego, sięgającego 1397 r. We wnętrzu znajdują się trzy barokowe obrazy z XVII w. Przed kościołem rosną trzy lipy, z którymi związana jest legenda o pokutnicach, które posadziły drzewa do góry nogami, w związku z tym, że się przyjęły zostały darowane im winy.

Koło kapliczki z tablicą upamiętniającą pomordowanych przez ukraińskich nacjonalistów w latach 1944-45 szlak zielony skręca w prawo, prowadząc do Obornik Śląskich inną drogą. Idziemy nadal główną szosą, opadającą lekko w dół. Po lewej stronie mijamy dawną szkołę katolicką (nr 28) i ewangelicką (nr 19) oraz szachulcową chałupę (nr 12), pozostałe 2 znajdują się po prawej stronie (nr 20 i 13).

Na końcu wsi Bagno docieramy do skraju lasu, gdzie skręcamy w prawo w drogę gruntową i od razu ponownie w prawo. Wkraczamy całkowicie w las, idziemy chwilę doliną i skręcamy w lewo, podchodząc stromo na skraj wzniesienia. Lekkim zejściem docieramy do szosy nr 342 Oborniki Śląskie – Strupina, gdzie skręcamy w lewo i za chwilę w drogę leśną w prawo. Towarzyszą nam ciekawe znaki szlaków Nordic Walking, na skraju lasu skręcamy dwukrotnie w lewo, docierając do zabudowań wsi Osola.

Osola – wieś letniskowa w gm. Oborniki Śląskie, położona przy linii kolejowej Wrocław – Poznań. Odkryto tu ślady kultury łużyckiej, osada powstała jako kolonia Wielkiej Lipy. Po rozbudowie w okresie międzywojennym otrzymała obecny układ urbanistyczny, z tworzącymi symetryczny układ ulicami.

Skręcamy w prawo i idziemy bitą ul. Sosnową, wśród położonej w lesie zabudowy letniskowej.

Opuszczamy las i osiągamy główną szosę z Osolina (ul. Kolejowa), na której skręcamy w prawo. Docieramy do stacji kolejowej Osola, położonej na zbudowanej w 1856 r. linii Wrocław – Poznań i zmodernizowanej w 2014 r. Niestety ceglany budynek dworcowy został zburzony.

Przed przejazdem kolejowym skręcamy w prawo w ul. Główną, którą prowadzi szosa w kierunku Wielkiej Lipy.

Obok krzyża i placu biesiadnego skręcamy w lewo w ul. Leśną, która przechodzi w drogę bitą.

Opuszczamy Osolę, wkraczając w las, skręcamy w ścieżkę w prawo, podchodząc na zbocze Długiego Wzgórza. Docieramy do nowej drogi szutrowej, gdzie skręcamy w lewo i równomiernym podejściem osiągamy szczyt Długiego Wzgórza. Droga szutrowa skręca tu w prawo, my idziemy nadal prosto drogą leśną. Rozpoczynamy zejście, które prowadzi nas do skrętu w lewo i powrotu na drogę bitą, którą opuściliśmy na skraju Osoli. Skręcamy tu w prawo i mijamy miejsce dawnych kurhanów. Przekraczamy potok i docieramy do szosy nr 342 koło przydrożnego krzyża. Skręcamy tu w lewo w kolejną drogę leśną, wkraczając na teren miasta Oborniki Śląskie. Podchodzimy na wzgórze koło przekopu linii kolejowej, przecinającej w tym miejcu grzbiet Wzgórz Trzebnickich. Szlak lawiruje drogami leśnymi i ścieżkami, schodzimy do domków letniskowych, gdzie skręcamy w lewo, z prawej przychodzi szlak zielony z Bagna przez Wielką Lipę.

Skręcamy w prawo i idziemy skrajem kolonii domków z okresu międzywojennego po lewej i lasu po prawej. Na początku ul. W. Zagórskiego kierujemy się prosto w ścieżkę i dalej w drogę gruntową w lewo. Schodzimy do ul. Powstańców Warszawy, na której skręcamy w prawo. Osiągamy szosę nr 340 z Wołowa (ul. Wołowska), gdzie skręcamy w lewo. Przechodzimy pod wiaduktem linii kolejowej Wrocław – Poznań i skręcamy w ścieżkę w prawo, prowadzącą wzdłuż torów u stóp Złotej Górki po lewej. Na wzgórzu, zwanym również Ruską Górką w latach 1945-50 stacjonował garnizon radziecki, zabezpieczający linię kolejową, na szczycie znajduje się dawny bunkier i wodociągi.

Docieramy na stację kolejową Oborniki Śląskie, gdzie nasza trasa się kończy.

Stacja powstała w 1856 r., kiedy zbudowano linię kolejową Wrocław – Poznań. Neoklasycystyczny budynek stacyjny z lat budowy linii wyremontowano w 2014 r., podczas modernizacji odcinka Wrocław – Rawicz, przebudowano wtedy także perony.

Szlak czerwony prowadzi dalej do Trzebnicy a zielony do Urazu. Zaczynają się tu szlaki: niebieski i żółty, prowadzące również do Trzebnicy.

Dodaj komentarz