Szlak czerwony Cieśle – Stronia – Bierutów

img_5773

Szlak czerwony Cieśle – Stronia – Bierutów (16,8 km)

Cieśle – (7,7 km) Stronia (11,6 km) Gorzesław – (16,8 km) Bierutów

Odcinek szlaku Orzeszków – Biskupice Oławskie, biegnie terenami polnymi przez lekko pofalowaną Równinę Oleśnicką. Nawierzchnia – drogi polne z krótkimi odcinkami asfaltowymi. Po drodze można zobaczyć romańską rotundę i pałac w Stroni, gotycki kościół w Gorzesławiu i wieżę ciśnień w Bierutowie.

Trasa zaczyna się na głównym skrzyżowaniu w Cieślach (gm. Oleśnica), dokąd szlak czerwony prowadzi z Dobroszyc (tutaj opis kościoła). Biegnie tędy stary przebieg drogi nr 8 na odcinku Oleśnica – Syców. Idziemy szosą na południe, w głębi po prawej folwark z 2. poł. XIX w. Pałac z 1728 r. niestety nie zachował się do dzisiaj.


Przy samej drodze stoi budynek dawnego młyna z małą elektrownią wodną. Przecinamy kompleks stawów w dolinie Ciesielskiej Wody i docieramy do dawnej stacji kolejowej.

Stacja Cieśle, położona jest na linii Oleśnica – Kępno – Wieruszów, odcinek do Sycowa powstał w 1871 r. a rok później przedłużono go do Wieruszowa Podzamcza na ówczesnej granicy niemiecko-rosyjskiej. Linię zbudowała Kolej Wrocławsko-Warszawska, bowiem w założeniu miała ona łączyć Wrocław z Warszawą, jednak władze carskie nie były zainteresowane jej przedłużeniem. Odcinek Oleśnica – Kępno zamknięto dla ruchu pasażerskiego w 2002 r. a trzy lata później towarowego, który pozostał tylko na krótkiej trasie Oleśnica – Cieśle. W 2017 r. po remoncie przywrócono ruch towarowy na całej linii. Główny budynek dworcowy pochodzi z 1880 r. i usytuowany jest nietypowo przy przejeździe, prostopadle do linii kolejowej. Istniejącą na peronie poczekalnię rozebrano.

Mijamy teren przemysłowy i opuszczamy Cieśle. Idziemy chwilę szosą w kierunku Wyszogrodu i Solników Wielkich, po czym w lewo w drogę polną. Idziemy lekko pofalowanym terenem, po dłuższej chwili dwa skręty w prawo i w zarośniętą drogę w lewo. Opuszczamy gm. Oleśnica i wkraczamy na teren gm. Bierutów.

Kończymy zarośnięty odcinek, docieramy do Stroni, boczną ulicą osiągamy główne skrzyżowanie z kościołem.

Stronia (niem. Stronn) wzmiankowana była w 1266 r., kiedy książę wrocławski Henryk III nadał ją wójtowi Wilhelmowi z Dzierżoniowa w celu lokacji na prawie niemieckim. Od 1647 r. własność Jarosława Bojanowskiego, od końca XVIII w. rodziny von Prittwitz und Gaffron, w 1845 r. hr. von Dyhrn und Schönau, wreszcie w latach 1886-1945 rodziny Wegener.
Jeden z najstarszych na Dolnym Śląsku późnoromański kościół Narodzenia NMP powstał ok. 1300 r. i ma postać murowanej rotundy z kamienia polnego, z ostrołukowymi oknami. Prawdopodobnie między 1689 r. a 1730 r. dostawiono wieżę z barokową fasadą w przyziemiu. Wewnątrz kamienna chrzcielnica z 1517 r. i roślinny fryz w stiuku z 1660 r.

Spod kościoła idąc 500 m prosto można dotrzeć do pałacu.
Klasycystyczny pałac z 1840 r., przebudowano w 1895 r. Obok spichlerz z 1847 r., przebudowany w 1935 r., wokół park z poł. XIX w.

Na głównym skrzyżowaniu skręcamy w prawo, mijamy ciekawy transformator z lat 20. XX w., połączony z budynkiem mieszkalnym i dawną szkołę z końca XIX w.
na łuku szosy prosto w drogę polną, opuszczamy wieś.

Przecinamy dolinę Świerznej, podchodzimy na wzniesienie i błotnistą drogą schodzimy do doliny Gorzesławki, w oddali po lewej odosobniony kompleks folwarczny w Gorzesławiu.

Docieramy do szosy, gdzie w lewo, idziemy przez Gorzesław, boczną uliczką w prawo do kościoła. W budynku remizy z końca XIX w. mieściła się niegdyś szkoła.

Gorzesław (niem. Korschlitz) wzmiankowano w 1230 r. jako własność Sarnowskich, nazwa wsi pochodzi od imienia o tym samym brzmieniu. Wieś należała do książąt oleśnickich, z przerwą w latach 1574-1604, kiedy przekazali ją rodzinie Schindel.
Gotycki kościół MB Szkaplerznej pochodzi z XIV w., w jego pierwszej połowie zbudowano prezbiterium i wieżę a w drugiej powstał korpus nawowy. Parafię wzmiankowano w 1376 r., w latach 1551-1945 należała do ewangelików. W 1895 r. podczas odbudowy po pożarze podwyższono ścianę nawy, przebudowano szczyt i obniżono przypory, powstała też kruchta. W latach 1898-99 przebudowano wieżę i założono hełm.

Obok kościoła stoi XIX-wieczny grobowiec pochodzącego z Górnego Śląska rodu von Paczenski-Tenczin.

Pod kościołem skręcamy w prawo, opuszczamy Gorzesław zarastającą drogą polną.

Przecinamy dolinę Smolnej i idziemy chwilę granicą gm. Bierutów i należącej do pow. namysłowskiego w woj. opolskim gm. Wilków. W oddali po prawej widać kościół w Solnikach Małych.

Docieramy do granic Bierutowa i zabudowy. Schodzimy lekko ul. Wodną skłonem doliny Widawy, po lewej nadal działająca ceglana wieża ciśnień z 1928 r. o wysokości 27 m.

Przekraczamy linię kolejową Oleśnica – Kluczbork i skręcamy w lewo w ul. J. Słowackiego, z prawej przychodzi szlak żółty z Oleśnicy.

Opuszczamy go, skręcając w prawo w ul. Św. Jana, którą docieramy na stację w Bierutowie, gdzie nasza trasa się kończy.

Stacja Bierutów położona jest na linii Oleśnica – Kluczbork, zbudowanej w 1868 r. przez Kolej Prawego Brzegu Odry jako część drugiego połączenia Dolnego i Górnego Śląska. Linię zelektryfikowano w 1972 r., obecnie ma ona charakter regionalny i towarowy, jeżdżą tędy połączenia osobowe z Wrocławia do Kluczborka i Lublińca. Budynek dworca pochodzi z lat budowy linii.

Szlak czerwony biegnie dalej do Biskupic Oławskich.

Dodaj komentarz