Szlak św. Jakuba Via Regia Miękinia – Środa Śląska – Proszków

sroda-sl-rynek-ratusz-3

Szlak św. Jakuba Via Regia Miękinia – Środa Śląska – Proszków

Miekinia – (4,0 km) Kadłub – (7,1 km) Święte – (9,7 km) Komorniki – (13,0 km) Środa Śląska – (17,4 km) Proszków

Odcinek Szlaku św. Jakuba Via Regia. Prowadzi przez Las Miękinia a potem polnymi terenami wokół Środy Śląskiej przez lekko pofalowaną Wysoczyznę Średzką. Nawierzchnia: Miękinia – Święte, Środa Śląska – Proszków – drogi polne i leśne, Święte – Środa Śląska – asfalt. Po drodze barokowy kościół w Świętem, rynek i 2 kościoły w Środzie Śląskiej oraz pałac i kościół w Proszkowie.


Trasa zaczyna się na skrzyżowaniu koło stacji kolejowej w Miękini, dokąd Szlak św. Jakuba Via Regia biegnie z Wrocławia Marszowic. Przez skrzyżowanie biegnie także szlak żółty Brzezinka Średzka – Miękinia – Wrocław Leśnica, szlak zielony Wrocław Leśnica – Miękinia – Środa Śląska i szlak czerwony Miękinia – Brzeg Dolny. Idziemy ul. Leśną, razem ze szlakiem zielonym, który będzie towarzyszył nam przez dłuższą część trasy oraz szlakiem czerwonym. Przemierzamy osiedle domków jednorodzinnych i wkraczamy w Las Miękinia, droga przechodzi w gruntową.

Mijamy po prawej dwa pagórki morenowe – Diabelską Górę (164 m), gdzie odchodzi szlak czerwony do Brzegu Dolnego i Szubieniczną (Wieżę) z przekaźnikiem RTV. Skręcamy w prawo i po chwili opuszczamy las.


Przechodzimy przez przysiółek Siemiechów i stąd asfaltem do szosy Miękinia – Juszczyn na skraju wsi Kadłub.

Kadłub – wieś w gminie Miękinia, położona na skraju Lasu Miękinia. W 1796 r. własność gen. von Czettritz, w 1830 r. wdowy po nadleśniczym Joanny Eleonory von Kockritz, w 1905 r. Juliusa Tschuschke, w latach 1917-1930 rodziny Chutsch z Wrocławia. Na południowym krańcu wsi znajduje się pałac z ok. poł. XIX w., przebudowany na pocz. XX w., powstały na miejscu pierwotnego z ok. poł. XVIII w. Obecnie własność prywatna, odrestaurowany. Naprzeciwko stoi willa z lat 1910-15 zwana pałacykiem.

Przecinamy szosę koło kapliczki i idziemy na wprost drogą bitą, szlak zielony skręca tu w prawo.


Mijamy wyrobisko piaskowni i drogą polną docieramy ponownie do szlaku zielonego. Wkraczamy na teren gminy Środa Śląska, przed nami wieś Święte z wieżą kościoła.

Docieramy do szosy z Przedmościa, gdzie skręcamy w lewo i wkraczamy do Świętego, wsi wzmiankowanej w 1305 r. Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo, mijamy pomnik 2. Armii WP (przez wieś wiódł jej szlak bojowy) naprzeciwko którego znajduje się kościół św. Marcina.

Kościół św. Marcina, pierwotny wzmiankowany w 1305 r., obecny barokowy z 1739 r. Orientowany, jednonawowy, z węższym kwadratowym prezbiterium i wieżą od zachodu. Otoczony kamiennym murem z bramą i furtą z dekorowanymi skrzydłami. Wyposażenie wnętrza barokowe. Przed kościołem figura św. Jana Nepomucena z 1727 r. i pomnikowa lipa. Za kościołem po lewej stoi budynek dawnej szkoły.



Idziemy drogą przez wieś, na jej końcu skręcamy w lewo.

Czeka nas teraz małe podejście na skłon Wysoczyzny Średzkiej, opadającej tu do doliny Odry. Na zakręcie szosy opuszcza nas szlak zielony, który skręca w prawo, skrótem do Środy Śląskiej. Ze szczytu wzniesienia rozciąga się widok na Święte, Szczepanów i dolinę Odry.

Docieramy do wsi Komorniki, przez którą idziemy ul. Lipową.

Komorniki – wieś w gminie Środa Śląska, położona przy szosie Wrocław – Środa Śląska. Wzmiankowana w 1210 r., od 1656 r. własność miasta Wrocław. W grudniu 1757 r. stacjonowały tu wojska pruskie przed bitwą pod Lutynią.

Na głównym skrzyżowaniu koło kapliczki kierujemy się na wprost, w ul. Polną. Po lewej mijamy dawny zespół dworski, na końcu wsi wkraczamy na teren Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Mijamy kilka zakładów przemysłowych, na granicy Środy Śląskiej skręcamy w lewo, z prawej zarośniętą ścieżką przychodzi szlak zielony.


Po prawej mijamy kompleks sadów, po lewej ciągnie się strefa przemysłowa z zakładami Coca-Coli. Przekraczamy dolinkę potoku, ul. Wierzbową wkraczamy do Środy Śląskiej.

Mijamy osiedle domków jednorodzinnych, docieramy do ul. Wrocławskiej (historyczny trakt Via Regia z Wrocławia), gdzie skręcamy w prawo. Po prawej mijamy zabytkowy dom w formie neogotyckiego pałacyku, na skrzyżowaniu z ul. Górną stoi pomnik dawnego cmentarza żydowskiego.

Dawny cmentarz żydowski, założony w 1844 r., zajmował powierzchnię 0,21 ha. Został zniszczony w XX w., a na jego miejscu wybudowano szkołę. W 2001 r. na terenie pocmentarnym ustawiono pomnik ku czci pochowanych tam osób.

Idziemy ciągiem zabytkowej XIX-wiecznej zabudowy, po lewej mijamy Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 z lat 1920-29 i Starostwo Powiatowe, na skrzyżowaniu z ul. Parkową znajduje się zabytkowy budynek Prokuratury z 1898 r.


Wkraczamy na średzki rynek (pl. Wolności), mający kształt wydłużonego wrzeciona.

Rynek o podłużnym kształcie, świadczącym o targowej genezie miasta. Wzdłuż niego stoją zabytkowe kamienice, głównie z XIX w.

Idziemy przez rynek południową stroną, po prawej znajduje się pomnik Rolanda i ratusz.

Pomnik Rolanda z 1913 r., wystawiono w setną rocznicę zwycięstwa nad Napoleonem.


Ratusz z I poł. XIV w., gruntownie przebudowany na pocz. XVI w., stanowi zespół budynków zgrupowanych wokół dziedzińca. Późnogotycki profilowany szczyt z herbem miasta odsłonięto na pocz. XX w. Wieża z XIV w. zwieńczona barokowym hełmem. W budynku mieści się Muzeum Regionalne, prezentujące Skarb Średzki, odkryty w 1988 r. w czasie prac budowlanych. Są to monarsze klejnoty ze złotą koroną z orłami, ozdobioną szlachetnymi kamieniami, ukryte w 1348 r. w czasie epidemii dżumy.

Perspektywę rynku zamyka kościół św. Andrzeja.

Kościół św. Andrzeja wzmiankowany w 1233 r., obecny z 2. poł. XIII w., prezbiterium z lat 1378-88. W 1623 r. zniszczono dach i sklepienia, które odbudowano w 1645 r. a całość przebudowano w 1670 r., ok. 1830 r. dostawiono część zachodnią. Wyposażenie wnętrza z XVII/XVIII w. Obok wolno stojąca gotycka dzwonnica. Na murach zespół renesansowych epitafiów. Przy kościele od strony Rynku stoi figura św. Jana Nepomucena poświęcona 16 maja 1729 r., prawdopodobnie dłuta świdnickiego rzeźbiarza Tobiasza Stahlmayera.



Koło kościoła zaczyna się ul. Legnicka, przechodzimy nad kanałem Średzkiej Wody, po lewej znajduje się dworzec autobusowy. Na skrzyżowaniu z ul. Mostową opuszcza nas szlak zielony do Malczyc. Idziemy dalej ul. Legnicką, przekraczamy Średzką Wodę, za którą znajduje się kościół Narodzenia NMP.

Kościół Narodzenia NMP, romański z lat 1221-32, stanowiący pozostałość po leprozorium (szpitalu dla trędowatych). W latach 1349-1535 własność benedyktynów. Przebudowany w XVII w., poźniej służył za magazyn, odbudowany w latach 1964-65. Wewnątrz rzeźba MB Średzkiej z winogronami z II poł. XIV w. oraz figury św. Jadwigi i św. Andrzeja z 1480 r. Obok trzy krzyże pojednania.

Za kościołem idziemy prosto uliczką wewnętrzną i przekraczamy szosę nr 94 Wrocław – Prochowice. Ulicą W. Reymonta opuszczamy Środę Śląską. Podchodzimy lekko na skłon Wysoczyzny Średzkiej, na końcu zabudowy droga przechodzi w bitą. Ze szczytu wzniesienia rozpościera się ładny widok na miasto, mijamy zalesione wyrobisko i kilka cieków wodnych, po czym docieramy do Proszkowa.

Proszków – wieś w gminie Środa Śląska, położona przy nieczynnej linii kolejowej Malczyce – Strzegom. W 1980 r. kręcono tu film „Olimpiada ’40″.

Idziemy brukowaną ulicą przez wieś, z lewej przychodzi ponownie zielony szlak ze Środy Śląskiej. Przechodzimy przez teren rozległego folwarku z pałacem.

Zespół pałacowo-folwarczny z 2. poł. XIX w.: pałac zbudowany po 1880 r., obok park i folwark, całość otoczona murem.


Docieramy do głównego skrzyżowania pod kościołem, gdzie kończy się ten etap trasy.

Późnoromański kościół św. Anny wzniesiony przed 1311 r., przebudowany w 1698 r. Od pn. przy prezbiterium dobudowana zakrystia. Na ścianach wewnątrz dwie renesansowe płyty nagrobne dzieci rodziny von Sednitz z 1621 i 1622 r. oraz epitafium piaskowcowe z 1575 r. ze sceną Wniebowstąpienia, barokowe obrazy z XVII i XVIII w. Obok kościoła pomnik poległych w 1. wojnie światowej.


Szlak św. Jakuba Via Regia rozdziela się tu na dwie trasy, główna biegnie do Grzybian przez Ruję, boczna zmierza w kierunku Malczyc.

Dodaj komentarz