Szlak św. Jakuba Via Regia Proszków – Ruja – Grzybiany

kwietno-ruja-13a

Szlak św. Jakuba Via Regia Proszków – Ruja – Grzybiany

Proszków – (4,7 km) Kwietno – (9,2 km) Ruja – (14,6 km) Rogoźnik – (19,2 km) Grzybiany

Odcinek Szlaku św. Jakuba Via Regia. Prowadzi przez otwarte tereny pofalowanej Wysoczyzny Średzkiej. Nawierzchnia: głównie drogi polne i bite. Po drodze zabytkowe kościoły w Kwietnie, Ruji i Grzybianach oraz pałac w Kwietnie.


Trasa zaczyna się na skrzyżowaniu koło kościoła w Proszkowie (gm. Środa Śląska), dokąd Szlak św. Jakuba Via Regia biegnie z Miękini przez Środę Śląską. Szlak rozdziela się tutaj na dwie odnogi, biegnące do Grzybian, główna biegnie przez Ruję, boczna przez Malczyce i Prochowice. Idziemy bitą drogą przez wieś w kierunku zachodnim. Towarzyszy nam szlak zielony ze Środy Śląskiej. Zabudowa Proszkowa się kończy, przekraczamy tory nieczynnej linii kolejowej Malczyce – Strzegom, zbudowanej w 1895 r. i skręcamy w prawo w drogę polną. Idziemy chwilę wzdłuż torów w kierunku widocznego budynku dawnej stacji w Proszkowie, po czym skręcamy w lewo.


Podchodzimy na niewielkie wzniesienie, porośnięte lasem i schodzimy w dół, przekraczając granicę gminy Malczyce. Mijamy mały zagajnik i niewielki folwark, droga polna przechodzi w bitą.


Osiągamy pierwsze zabudowania Kwietna, ulicą docieramy do kościoła Chrystusa Króla.

Kwietno – wieś w gminie Malczyce, położona przy szosie Malczyce – Strzegom. Wzmiankowana w 1355 r., wzniesiony prawdopodobnie w XV w. kościół w 1524 r. przeszedł na własność ewangelików. W 1770 r. przeprowadzono tędy Drogę Węglową z Wałbrzycha do portu w Malczycach. W 1813 r. wojska napoleońskie podpaliły kościół ewangelicki, odbudowany w 1820 r. Pod koniec XIX w. miejscowe dobra należały do von Scheiblerów, którzy wybudowali tu okazały pałac. W nocy z 5 na 6 kwietnia 1945 r. nocowały tu oddziały II Armii Wojska Polskiego, co upamiętnia niewielki pomnik koło kościoła.

Kościół Chrystusa Króla zbudowany w 1891 r. w stylu neogotyckim. We wnętrzu neogotyckie wyposażenie z XIX/XX w. Na wieży dzwon spiżowy z 1822 r. We wschodniej ścianie płyta upamiętniająca mieszkańców Kwietna, Dębicy, Szymanowa i Wrocisławic poległych w I wojnie światowej. Obok kościoła neogotycka kapliczka Matki Boskiej Częstochowskiej.


Idziemy dalej prosto, przekraczamy szosę nr 345 Malczyce – Strzegom. Na drugim końcu wsi znajduje się zespół pałacowo-parkowy z folwarkiem.

Zespół pałacowy należący niegdyś do fabrykanckiej rodziny Scheiblerów. Pałac wzniesiono w latach 1891-92 w stylu neorenesansu niderlandzkiego. Budynek założony na planie prostokąta, trzykondygnacyjny. Przed podjazdem schody otoczone rzeźbami sfinksów. Od północy wieża z dachem w formie ostrosłupa. Obecnie w trakcie remontu. Na zachód od pałacu sztuczne wzgórze z grotą i glorietą. Dalej park krajobrazowy, powstały na podmokłych niegdyś łąkach. W centrum parku znajduje się staw z trzema wyspami. W zachodniej części parku znajduje się ruina mauzoleum Scheiblerów. Na południowy-wschód od pałacu znajduje się oficyna z wieżą z k. XIX w. Odremontowany pałac stanowi własność prywatną i można go obejrzeć jedynie zza ogrodzenia.

Idziemy ulicą wzdłuż ogrodzenia parku, po prawej znajduje się ciąg domów dawnych pracowników folwarku.

Szlak zielony skręca w prawo do Malczyc. Opuszczamy Kwietno, droga przechodzi w bitą a potem zarośniętą polną, ten odcinek może być uciążliwy. Idziemy szpalerem krzewów, w dolince potoku wkraczamy na teren gminy Ruja i powiatu legnickiego.

Z prawej przychodzi droga bita, idziemy nią na szczyt wzniesienia, z którego rozciągają się rozległe widoki na dolinę Odry, Sudety i Ruję przed nami. Schodzimy lekko w dół i docieramy do zabudowań Ruji.

Ruja – wieś gminna w powiecie legnickim, położona przy nieczynnej linii kolejowej Malczyce – Jawor. Niecodzienna nazwa wzmiankowanej w 1289 r. wsi oznaczała miejsce jeleniego rykowiska.

Mijamy teren dawnej stacji kolejowej, na zbudowanej w 1902 r. i rozebranej w 2014 r. linii Malczyce – Jawor. Ulicą docieramy do centrum wsi gminnej. Warto podejść w prawo do kościoła św. Łukasza Ewangelisty.


Kościół św. Łukasza Ewangelisty, wzmiankowany w 1335 r. Obecny wzniesiony w XV w., przebudowany w XVIII w. i 1898 r. Jednonawowy bez wyodrębnionego prezbiterium, z drewnianą w górnej partii wieżą od południa. Wewnątrz barokowy ołtarz z ok. 1730 r., późnogotycka chrzcielnica, ambona z XVII-XIX w., w zakrystii srebrna, pozłacana monstrancja z 1728 r. Obok figura św. Jana Nepomucena i pomnik poległych w 1. wojnie światowej.

Naprzeciwko kościoła znajduje się dawny folwark.


Wracamy na główne skrzyżowanie i skręcamy w prawo w boczną ulicę, koło pomnika poświęconego „żołnierzom z VIII Drezdeńskiej Dywizji Piechoty im. Bartosza Głowackiego w Zwycięskim Pochodzie nad Nysę 1945 r.” i budynku Urzędu Gminy z początku XX w. Idziemy bitą drogą, przekraczamy potok Cicha Woda i opuszczamy Ruję.

Czeka nas teraz długi odcinek, biegnącej przez lekko pofalowane pola bitej Wysokiej Drogi, omijającej kilka miejscowości. Po lewej widać położony na wzgórzu kościół w Tyńcu Legnickim i dolinę Cichej Wody. Po dłuższej chwili przekraczamy szosę Komorniki – Rogoźnik.

Wchodzimy na niewielkie wzniesienie za którym przechodzimy przez szosę Prochowice – Wądroże Wielkie, koło wsi Rogoźnik. W okolicy widać liczne fermy wiatrowe.

Idziemy nadal Wysoką Drogą, przekraczając granicę gminy Kunice. Wchodzimy na wyraźniejsze wzniesienie z którego roztacza się widok na Legnicę, Pogórze Kaczawskie i dolinę Kaczawy. Mijamy nieczynne wysypisko śmieci i schodzimy lekko brukowaną drogą do Grzybian.

Grzybiany – wieś w gminie Kunice, położona nad Jeziorem Koskowickim. Na cyplu jeziora znajdowała się osada kultury łużyckiej. Wieś wzmiankowana była w 1363 r. W XIX w. znajdowały się tu dwa wiatraki i tłocznia oleju.

Na głównym skrzyżowaniu idziemy prosto, z prawej dochodzi boczny szlak św. Jakuba i szlak żółty z Jaśkowic oraz szlak zielony ze Szczedrzykowic. Po lewej stronie znajduje się dwór. Idziemy brukowaną szosą przez wieś i docieramy do kościoła św. Zofii.


Kościół św. Zofii wzmiankowany w 1399 r., obecny z XV w., przebudowany w XVI i XVIII w. Gotycki kościół bez wydzielonego prezbiterium, posiada czworoboczną wieżę od zachodu oraz kruchtę i kaplicę od południa. We wnętrzu odkryte w 1978 r. malowidła ścienne z początku XVI w., barokowy ołtarz główny, renesansowa ambona, prospekt organowy z 1. połowy XIX w. Na ścianach zewnętrznych kamienne nagrobki z XVIII-XIX w.

Na skrzyżowaniu za kościołem kończy się ten odcinek trasy. Szlak św. Jakuba Via Regia biegnie dalej do Legnicy.

Dodaj komentarz