Szlak św. Jakuba Via Regia Wrocław Park Słowackiego – Wrocław Rynek

kosciol-sw-wojciecha-3

Szlak św. Jakuba Via Regia Wrocław Park Słowackiego – Wrocław Rynek

Wrocław Park Słowackiego – (1,0 km) Rynek

Odcinek Szlaku św. Jakuba Via Regia. Prowadzi przez centrum Wrocławia, obok kościoła św. Wojciecha i św. Marii Magdaleny.


Trasa zaczyna się na pl. Powstańców Warszawy, dokąd szlak Via Regia biegnie z Siechnic. Szlak rozdziela się tu na dwie odnogi, idziemy główną, która prowadzi al. J. Słowackiego, skrajem Parku o tej samej nazwie. Po lewej widać okazały budynek poczty, w którym mieści się Muzeum Poczty i Telekomunikacji.

Muzeum mieści się w dawnym Urzędzie Czeków Pocztowych, zbudowanym na miejscu cmentarza wojskowego w latach 1926–29, wg projektu Lothara Neumanna, w stylu północnoniemieckiego ekspresjonizmu ceglanego. Na elewacji znajdują się płaskorzeźby ze scenami z życia mieszczan, studentów i robotników oraz kartusze pokazujące rozwój poczty od 1590 do 1928 r. Budynek był pierwszym wieżowcem we Wrocławiu. Po wojnie mieściła się tu Wyższa Szkoła Rolnicza oraz Dzielnicowa Rada Narodowa Wrocław-Śródmieście. Obecnie siedziba oddziałów Poczty Polskiej i Muzeum Poczty i Telekomunikacji. Muzeum powstało w 1956 r. i posiada 70 tys. eksponatów oraz 6 wystaw stałych: historia poczty polskiej, szyldy i skrzynki pocztowe, polskie znaczki pocztowe, konne pojazdy pocztowe, telegraf i telefon, radio i telewizja.

Za pocztą przekraczamy linię dawnej fosy miejskiej, po prawej widać kompleks budynków Muzeum Architektury, mieszczący się w dawnym zespole klasztornym bernardynów.

Pierwszy, drewniany kościół powstał tu w 1453 r. z inicjatywy św. Jana Kapistrana, zespół klasztorny zbudowano w latach 1462-1505. Obecną bazylikę wzniesiono w latach 1463-66 i odbudowano po zawaleniu sklepień w 1491 r. W związku z falą reformacji rada miejska zmusiła bernardynów do opuszczenia miasta. W 1522 r. w klasztorze urządzono szpital, kościół w 1544 r. przekazano ewangelikom. Ok. 1702 r. fasada zachodnia otrzymała późnobarokowy szczyt. Zespół klasztorny uległ w 1945 r. zniszczeniu w 60%. Odbudowany został w latach 1947-49 i 1957-67 wg projektu Edmunda Małachowicza. Od 1965 r. mieści się tu Muzeum Architektury.
Kościół posiada typ bazylikowy, nawy nakryte są sklepieniami gwiaździstymi. Klasztor ma kształt czworoboku z wirydarzami i krużgankami oraz drugim dziedzińcem. Muzeum, posiada 25 tysięcy obiektów: detale architektoniczne, plany, mapy, rysunki, szkice, modele, fotografie i zabytki rzemiosła. Znajdują się tu romański Tympanon Jaksy z opactwa na Ołbinie oraz najstarszy zachowany na ziemiach polskich witraż z XII/XIII w. Prezentowane są wystawy stałe: architektury wczesnego średniowiecza Wrocławia, architektonicznego rzemiosła artystycznego od XII do XX w. i rozwoju urbanistycznego Wrocławia.


Po lewej stronie al. J. Słowackiego znajdują się pozostałości bastei, wzmiankowanej w 1486 r., przebudowanej w 1588 r. i rozebranej w 1807 r. Basteję częściowo zrekonstruowano w latach 1967-71.

Al. J. Słowackiego przechodzi w pl. Dominikański, po prawej pod nr 6 znajduje się budynek dawnej intendentury wojskowej, zbudowany wg projektu F. Stuelera w 1844 r., rozbudowany po 1910 r., obecnie ZOZ Stare Miasto. Idziemy między hotelem Mercure Panorama i połączonym z nim dużym centrum handlowym Galeria Dominikańska (1999-2001) oraz odbijającym się w jej szklanej fasadzie kościołem św. Wojciecha.

Pierwotny romański kościół powstał na pocz. XII w. jako pierwszy na lewym brzegu Odry. W 1148 r. przekazany Augustianom z Sobótki, a w 1226 r. sprowadzonym z Krakowa Dominikanom. Kościół zniszczony przez Tatarów w 1241 r. odbudowano w stylu gotyckim w latach ok. 1250-70. Na pocz. XIV w. powstało nowe prezbiterium, w 1359 r. ukończono wieżę, wreszcie przed 1487 r. kościół powiększono o jedno przęsło i podwyższono mury. W latach 1715-30 powstała barokowa kaplica przeora z XIII w., bł. Czesława Odrowąża, w której spoczywa trumna z jego relikwiami. Po sekularyzacji w 1810 r. klasztor zamieniono na magazyn i ostatecznie wyburzono w 1923 r., pozostał tylko barokowy refektarz z 1724 r. Kościół został znacznie zniszczony w 1945 r. i odbudowany pod kierunkiem J. Rzepeckiego w latach 1953-55. Hełm wieży zainstalowano w 1981 r.

Kościół posiada plan krzyża łacińskiego, nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniem krzyżowo-żebrowym, zaś transept – gwiaździstym. Wewnątrz skromny wystrój: fragmenty polichromii kaplicy chrzcielnej (1470-76), rokokowy ołtarz boczny z Topoli, z obrazem MB Podkamieńskiej (1612) z dawnego klasztoru dominikanów w Podkamieniu na Ukrainie. Ponadto rzeźby: Madonna z Dzieciątkiem z Namysłowa (XV/XVI w.), kilka barokowych figur, w ołtarzu głównym Chrystus Ukrzyżowany z 1896 r., przeniesiony z kościoła św. Marii Magdaleny oraz 3 barokowe epitafia. W kaplicy bł. Czesława znajdują się barokowe rzeźby Georga Webera ze Świdnicy oraz Franza Josepha Mangoldta z Wrocławia. Obrazy i freski namalowali Johann Franz de Backer oraz Johann Jacob Eybelweiser. Od północnej strony do kościoła przylega kaplica z pocz. XVI w., przebudowana w latach 1667-68 i 1717 na kościół św. Józefa.


Przekraczamy ul. św. Katarzyny z torowiskiem tramwajowym i kierujemy się ul. Wita Stwosza w kierunku rynku.

Na ul. Wita Stwosza znajduje się kilka zabytkowych budynków.
Nr 12 – dawny pałac ks. von Hohenlohe-Ingelfingen, przebudowany ok. 1800 r. w stylu klasycystycznym na bank królewski, najwyższa kondygnacja z 1924 r. Na elewacji przedstawienia antycznych bóstw (Mars, Nike, Wenus, Atena) i alegorii (Pokój, Geografia, Muzyka, Prawo).
Nr 15 – kamienica z XIV w., przebudowana w XVI, XVIII w. i 1879 r.
Nr 16 – kamienica gotycko-renesansowa, przebudowana w 1810 r., prawdopodobnie wg projektu C.F. Langhansa dla kupca i handlarza win F. Friesnera, o czym świadczą przedstawienia Bachusa i Hermesa na elewacji.
Nr 22/23 – neoromański Hotel Lothus, dawny hotel Deutsches Haus, zbudowany w latach 1903-05 wg projektu R. Ramma i M. Dauma, we wnęce stała niegdyś figura Krzyżaka.
Nr 31/32 – Galeria BWA, dawny pałac Hatzfeldtów z lat 1764-75 wg projektu I. Canevale i C.G. Langhansa w stylu francuskiego neoklasycyzmu. Pałac uszkodzony w 1945 r. został w większości rozebrany, zachowały się: portyk balkonowy, westybul i kaplica.
Nr 33-35 bank PKO BP, dawna siedziba Śląskiego Związku Bankowego z lat 1898-1922.


Na skrzyżowaniu z ul. Łaciarską skręcamy w lewo, w kierunku widocznego gotyckiego kościoła św. Marii Magdaleny. Skręcamy przy nim w prawo w ul. św. Marii Magdaleny, po czym przekraczamy deptak na ul. Szewskiej (przychodzi nim z prawej trasa boczna przez Ostrów Tumski) i ul. Kurzy Targ docieramy do Rynku, gdzie kończy się ten odcinek trasy.

Przy ul. Kurzy Targ znajduje się kompleks zabytkowych kamienic:
Nr 2 – Kamienica pod Złotą Marią z 2. poł. XIV w., przebudowana w XV/XVI w. i po 1886 r. W czasie remontu w 2001 r. odsłonięto relikty XIV-wiecznej dekoracji ceglanej, we wnęce gotycka figura Madonny.
Nr 3 – z XVI/XVII w.
Nr 4 – Kamienica pod Złotym Orłem z 2. poł. XIV w., przebudowana w 1554 r., przez wieki znajdowała się tu siedziba apteki. Na fasadzie XVIII-wieczna inskrypcja aptekarza ze złotym orłem.
Nr 5 – z XV w. (gotycki portal z datą 1481), przebudowana po 1700 r. i odbudowana ze zniszczeń wojennych w latach 1998-99.
Południową pierzeję ulicy zajmuje secesyjny Dom Handlowy Feniks, dawny Dom Handlowy Braci Barasch, zbudowany wg projektu Georga Schneidera w 1904 r.


Szlak Via Regia prowadzi dalej na Marszowice.

Dodaj komentarz