Szlak żółty Biestrzyków – Ślęza – Bielany Wrocławskie (Szlak im. B. Turonia)

sleza-zamek-topacz-03

Szlak żółty Biestrzyków – Ślęza – Bielany Wrocławskie

Biestrzyków – (1,8 km) Suchy Dwór – (4,2 km) Karwiany – (6,1 km) Ślęza – (8,1 km) Bielany Wrocławskie

Odcinek szlaku żółtego dookoła Wrocławia. Biegnie lekko pofalowanym terenem Równiny Wrocławskiej. Nawierzchnia – głównie szosy i ulice z krótkimi odcinkami dróg bitych. Po drodze można zobaczyć folwark w Suchym Dworze, dwór w Karwianach i Zamek Topacz w Ślęzy. W 2015 r. ten odcinek szlaku zmienił przebieg, wcześniej prowadził przez Wysoką.


Trasa zaczyna się w Biestrzykowie, dokąd szlak żółty biegnie ze Świętej Katarzyny. Idziemy brukowaną ul. Akacjową, mijając po prawej wieżę rycerską. Ulica przechodzi w bitą i prowadzi przez teren nowej zabudowy jednorodzinnej. Przecinamy szosę Wrocław – Żórawina i ul. Brzozową docieramy do Suchego Dworu. Opuszczamy gm. Siechnice, wkraczając na teren gm. Żórawina.

Suchy Dwór – wieś w gm. Żórawina, położona na Równinie Wrocławskiej. Wzmiankowana w 1286 r. W XVIII w. wchodziła w skład zespołu dóbr prebendy kanonickiej w Żernikach Wrocławskich, należącej do wrocławskiej kapituły katedralnej. Po sekularyzacji w 1810 r. przeszła na własność Kamery Królewskiej we Wrocławiu. W XIX/XX w. właścicielem majątku był wrocławski bogacz Julius Schottländer a w latach 30. XX w. feldmarszałek Erhard Milch, jeden z dowódców Luftwaffe w czasie II wojny światowej. We wsi istniała sieć folwarcznej kolejki wąskotorowej. Po 1945 r. przybyli tutaj osadnicy z kresów wschodnich i okolic Przeworska. Obecnie Suchy Dwór przeżywa intensywny rozwój, przekształcając się w podmiejskie osiedle willowe Wrocławia.

Skręcamy w prawo i lewo idąc ul. Agrestową. W centrum wsi znajduje się folwark.

Na folwark składa się stajnia z 1897 r., obora przebudowana na pomieszczenia produkcyjne, budynki dla robotników i resztki muru. Niestety miejscowy pałac popadł w ruinę i został rozebrany w latach 70. XX w.

Na głównym skrzyżowaniu kierujemy się prosto ul. Dębową i opuszczamy Suchy Dwór. Nową drogą asfaltową skręcamy ostro w prawo i przechodzimy pod wiaduktem autostrady A4 Wrocław – Katowice. Z lewej przychodzi szosa z Rzeplina, po prawej widać wrocławski Sky Tower nakładający się na ołtaszyński kościół. Docieramy do Karwian, gdzie idziemy ul. Majową.

Karwiany – wieś w gm. Żórawina, położona na Równinie Wrocławskiej w pobliżu rzeki Ślęzy. Wzmiankowana w 1536 r., należała do klasztoru augustianów na Piasku we Wrocławiu i była we władaniu dzierżawców. Po sekularyzacji w 1810 r. zakupił ją Obermann, w 1845 r. wieś należała do Tschirschky’ego z Kątów Wrocławskich.

Po lewej mijamy folwark ze skromnym dworem. Po prawej znajduje się niewielki kościół Podwyższenia Krzyża Św., powstały w 2004 r. Koło krzyża skręcamy w prawo w ul. Wrocławską, którą biegnie ruchliwa szosa Wrocław – Galowice.

Opuszczamy gm. Żórawina, wkraczając na teren gm. Kobierzyce. Skręcamy w lewo w drogę bitą i idziemy niewielkim wzniesieniem, na którym położona jest strzelnica wojskowa, powstała przed 1945 r. Po prawej widać punkt poboru opłat Karwiany na autostradzie A4, po lewej rozpościera się widok na Masyw Ślęży i Góry Sowie. Widokową ul. Parkową wkraczamy do wsi Ślęza.

Ślęza – wieś w gm. Kobierzyce, wzmiankowana w 1155 r. W XVI w. własność von Vogtów, w XVIII w. von Rothów.

Mijamy kilka ciekawych nowych budynków, z budynkiem tzw. Festung Ślęza z trójkątnym dachem.

Koło krzyża z pomnikiem Jana Pawła II skręcamy w lewo w ul. Główną. Po lewej znajduje się pięknie odrestaurowany Zamek Topacz z hotelem i Muzeum Motoryzacji.

Zamek Topacz stanowi kompleks pałacowy, na który składają się: gotycka wieża mieszkalna z XV w., do której w XVI w. Heinrich von Vogt, dobudował dodatkową kondygnację z tarasem widokowym, renesansowe skrzydło południowe z 1618 r. i barokowe skrzydło północne z XVIII w., rozebrane po 1974 r. Całość przebudowana w latach 1857-89. Wewnątrz kominek z 1618 r. Obecnie obiekt jest w trakcie remontu.

Obok znajduje się odrestaurowany folwark. W rządcówce i spichlerzu uruchomiono hotel i restaurację, powstało także Muzeum Motoryzacji, prezentujące stare modele samochodów i motocykli. W skład kompleksu wchodzi także dom ogrodnika i oficyna z 2. poł. XVIII w.


Za folwarkiem znajduje się położony nad Młynówką park z 1. poł. XVII – 1. poł. XIX w. ze stawami.

Idziemy dalej ul. Główną, na głównym skrzyżowaniu skręcamy w lewo i przekraczamy Ślęzę, do której uchodzi tutaj Młynówka. Po lewej znajduje się miejsce odpoczynku i tablica, upamiętniająca akcję Miasto Dzieci.

Docieramy do Bielan Wrocławskich, ul. Przystankową mijamy po lewej kompleks domu kultury z przedszkolem.

Bielany Wrocławskie – wieś w gminie Kobierzyce, położona na Równinie Wrocławskiej, przy szosie Wrocław – Kłodzko i linii kolejowej Wrocław – Kobierzyce, w pobliżu węzła na autostradzie A4. Znaleziono tu ślady osadnictwa z I-III w. n.e. i wieży rycerskiej z XII-XIV w. Miejscowość powstała z połączenia wsi – Bielany (wzmiankowane 1336) i Bledzów (część południowa miejscowości, wzmiankowana 1155). W 1341 r. Bielany zostały lokowane na prawie niemieckim przez rajcę wrocławskiego Mikołaja von Suttina, 10 lat później wzmiankowano parafię. Właścicielami wsi były rody: Uthmann (1621), von Linck (1637), von Roth ze Ślęzy (od 1715), von Koenigsdorff (do 1870), von Rath (od 1870). W XIX w. we wsi istniały: 2 szkoły, młyn, kuźnia, cegielnia, 2 gorzelnie, gospoda i poczta. W miejscowym majątku zbudowano sieć kolejek wąskotorowych, w 1904 r. powstała spółka cukrownicza Von Rath, Schoeller und Skene. Po 1945 r. w majątku umieszczono PGR. Obecnie Bielany mają charakter intensywnie rozbudowującego się osiedla podmiejskiego, w latach 1990-2014 liczba ludności wzrosła 3-krotnie. W pobliżu węzła na autostradzie A4 zlokalizowane jest wielkie centrum handlowo-logistyczne, rozbudowywane od 1993 r. Na terenie miejscowości ma swoją siedzibę studio filmowe ATM, gdzie kręcone są takie produkcje, jak „Świat według Kiepskich”.

Osiągamy przejazd koło stacji Bielany Wrocławskie, położonej na towarowej linii kolejowej Wrocław – Sobótka.

Odcinek Wrocław – Kobierzyce- Pustków Żurawski otwarto w 1884 r., rok później linię przedłużono do Sobótki Zachodniej a w 1898 r. do Świdnicy. Linia w 2000 r. została zamknięta dla ruchu pasażerskiego, kursują tędy pociągi towarowe do kamieniołomów w Sobótce Zachodniej. Budynek stacji Bielany Wrocławskie pochodzi z lat budowy linii, obecnie pełni funkcje mieszkalne.

Idziemy ul. Kolejową przez podmiejskie osiedle, mijając po lewej późnobarokowy spichlerz z mansardowym dachem z poł. XVIII w. i dawną szkołę ewangelicką z pocz. XX w. Docieramy do skrzyżowania z główną ul. Wrocławską, którą biegła stara droga nr 8. Tutaj kończy się opisywany odcinek trasy, szlak żółty biegnie dalej do Biskupic Podgórnych.

Dodaj komentarz