Szlak żółty Smolec – Samotwór – Wrocław Jerzmanowo (Szlak im. B. Turonia)

samotwor-palac-02

Szlak żółty Smolec – Samotwór – Wrocław Jerzmanowo (Szlak im. B. Turonia)

Smolec – (3,0 km) Kębłowice – (4,3 km) Skałka – (5,6 km) Samotwór – (9,4 km) Wrocław Jerzmanowo

Odcinek szlaku żółtego dookoła Wrocławia im. B. Turonia. Biegnie przez płaski teren Równiny Wrocławskiej i skrajem doliny Bystrzycy. Nawierzchnia mieszana – zarówno ulice i szosy asfaltowe, jak i drogi bite i gruntowe. Po drodze można zobaczyć pałace w Kębłowicach i Samotworze oraz kościół z młynem w Skałce.


Trasa zaczyna się w Smolcu (gm. Kąty Wrocławskie), dokąd szlak żółty biegnie z Biskupic Podgórnych. Jesteśmy na skrzyżowaniu ul. Dworcowej i Głównej, w pobliżu stacji kolejowej. Idziemy razem ze szlakiem niebieskim z Muchoboru Wielkiego ul. Główną na zachód do ul. Starowiejskiej, gdzie skręcamy w prawo. Szlak niebieski idzie dalej prosto do Krobielowic.


Na końcu ulicy w głębi po lewej mijamy cmentarz.

Opuszczamy wieś, idziemy bitą drogą, przekraczając strugę i obserwując wieżę lotniska na Strachowicach po prawej, po lewej widać zabudowania Kębłowic. Docieramy do szosy z Krzeptowa, gdzie skręcamy w lewo.

Idziemy przez niewielkie Kębłowice, można tu podejść w lewo do znajdującego się w remoncie pałacu.
Kębłowice – wieś w gminie Kąty Wrocławskie, położona na Równinie Wrocławskiej. Wzmiankowana w 1245 r. jako Camblouici. Do sekularyzacji w 1810 r. własność wrocławskiej kapituły katedralnej. Później przeszła w ręce prywatne, w 1830 r. należała do Nanette Aschard, w 1845 r. von Fehrentheila, od poł. XIX w. do 1945 r. Jesdinskych.

Pałac z 1882 r., zbudowany przez Leopolda Jesdinsky’ego, po 1945 r. siedziba PGR, w latach 60. XX w. remontowany, obecnie dzierżawiony od Agencji Nieruchomości Rolnych i powoli remontowany. Pałac posiada skomplikowaną bryłę z wieżyczkami w narożach i drewnianą wieżyczką widokową na środku.

Wokół dziedzińca zabudowania folwarczne i oficyna mieszkalna (nr 16) z XIX/XX w. Za pałacem częściowo zachowany park krajobrazowy.

Idziemy szosą w kierunku widocznej przed nami Skałki z kościołem, po lewej widać kościół w Małkowicach. Szosa prowadzi nas do skraju wsi Skałka, gdzie na skrzyżowaniu z szosą z Małkowic skręcamy w prawo.

Skałka – wieś w gminie Kąty Wrocławskie, położona na Równinie Wrocławskiej, nad Bystrzycą. Wzmiankowana w 1250 r. pod nazwą Scalka, należała do klasztoru augustianów z Wrocławia. W latach 1488-1622 r. własność rodziny von Geresleben, do 1786 r. von Haugwitzów, od 1786 r. von Posadowskych, od 1. poł. XIX w. Eisfeldów, później zarządzał nią Herrmann ze Stanowic, wreszcie od pocz. XX w. do 1945 r. w posiadaniu Jesdinskych z Kębłowic.
Można tu podejść prosto ul. Łąkową do centrum wsi. Schodzimy lekkim skłonem do doliny Bystrzycy, po lewej widać Zajazd Banderoza ze stawami.


Za skrzyżowaniem z ul. Szkolną stoi figura św. Jana Nepomucena.
Figura św. Jana Nepomucena z 1730 r., fundacji Antoniego Ernesta de Sternberg. Poważnie uszkodzona w wyniku wypadku drogowego w latach 80. XX w. i ponownie poskładana.


Naprzeciwko figury znajdują się zabudowania młynu i małej elektrowni wodnej na kanale Bystrzycy.
Młyn nad Bystrzycą, pierwotnie wodny, przebudowany w XIX/XX w. na elektryczny, obok elektrownia wodna, nadal czynna.


Z kolejnego mostu – na głównym nurcie Bystrzycy widać jaz, gdzie oddziela się kanał młyński.

Wracamy na skrzyżowanie z ul. Szkolną, gdzie możemy skręcić w lewo, koło dawnego domu ludowego, obecnie świetlicy wiejskiej po prawej i dawnej XIX-wiecznej szkoły po lewej. Ulicą docieramy do kościoła.

Kościół św. Marii Magdaleny, pierwotny wzmiankowany w 1426 r., obecny gotycki z k. XV w., w czasie reformacji przejęty przez protestantów, w 1611 r. dobudowano kruchtę południową. W 1654 r. zwrócony katolikom, w 1746 r. dobudowano przęsło nawy i wzniesiono wieżę. Jednonawowy, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie i czworoboczną wieżą. W prezbiterium i kruchcie sklepienie krzyżowo-żebrowe, w nawie kolebkowe z lunetami. Późnobarokowe portale z 1746 r., wyposażenie wnętrza regencyjno-rokokowe z tego samego roku. Ławy kolatorskie z kartuszami herbowymi, płyty nagrobne rodziny von Geresleben: Kaspra Pollaka z żoną z 1589 r., Hansa Krzysztofa z ok. 1603 r. Na teren kościoła prowadzi późnobarokowa brama z ok. 1746 r., obok kaplica grobowa rodziny von Eisfeld z poł. XIX w.

Wracamy na szlak ul. Szkolną i Łąkową.
Szlak prowadzi drogą polną koło cmentarza, na którym zachowały się stare niemieckie nagrobki.

Idziemy równolegle do zabudowań Skałki i Samotworu, widząc po lewej widok na obie wsie.

Samotwór – wieś w gminie Kąty Wrocławskie, położona na Równinie Wrocławskiej, nad Bystrzycą. Wzmiankowana w 1272 r. pod nazwą Zsamotvor jako własność klasztoru klarysek we Wrocławiu, w 1274 r. nadany przez Henryka IV Prawego braciom Ronbere (Romberg). W 1681 r. własność von Löwensternów, od 1776 r. von Saurmów, w latach 1867-91 von Richthofenów, od pocz. XX w. do 1945 r. Jesdinskych z Kębłowic.
Na skraju Samotworu możemy skręcić w lewo w ul. Polną.

Docieramy do ul. Głównej, gdzie skręcamy w prawo obok folwarku i osiągamy bramę do pałacu.

Klasycystyczny pałac, zbudowany w latach 1776-1781 dla Gottloba Albrechta von Saurma, najprawdopodobniej wg projektu Karla Gottharda Langhansa, przebudowany w 1919 r. przez Ericha Graua. Po 1945 r. siedziba Rolniczego Zakładu Doświadczalnego Akademii Rolniczej we Wrocławiu, obecnie własność prywatna, siedziba hotelu Pałac Alexandrów. Wewnątrz bogata dekoracja stiukowa z ok. 1780 r. Portal z herbami hr. Karola Maurycego von Zedlitz-Trützchlera und Falkenstein z ok. 1836 r. Portyk ogrodowy przebudowany w 1919 r. z herbem Gottloba Albrechta von Saurmy. Wokół park krajobrazowy z k. XVIII w.

Do pałacu prowadzi brama z 1866 r. z tarczą herbową Richthofena. Obok folwark z 2. poł. XIX – pocz. XX w.
Powrót do szlaku tą samą drogą.

Idziemy fragmentem drogi bitej a następnie znowu drogą gruntową. Na północnym skraju Samotworu skręcamy w prawo w szosę nr 362 z Kątów Wrocławskich do Wrocławia (ul. Główna). Z lewej przychodzi tu szlak zielony z Kątów Wrocławskich. Idziemy razem z nim wzdłuż biegu Bystrzycy, granicą Parku Krajobrazowego Dolina Bystrzycy. Wkraczamy na teren Wrocławia (ul. Samotworska). Koło stadniny skręcamy w prawo w drogę polną, mijającą bokiem osiedle Jarnołtów po lewej. Po prawej widać zabudowania lotniska na Strachowicach. Docieramy do zabudowy Jerzmanowa, skręcamy w lewo w bitą ulicę i w prawo w główną ul. Jerzmanowską. Szlak zielony idzie prosto na Leśnicę.

Jerzmanowo – dawna wieś, obecnie część Wrocławia, położona w zachodniej części miasta, na południe od Leśnicy. Wieś wzmiankowana była jako Gezmanouo w 1245 r. Istniały tu dwa majątki, jeden do sekularyzacji w 1810 r. należał do komandorii joannitów Bożego Ciała we Wrocławiu, drugi był w rękach prywatnych. W 1973 r. Jerzmanowo włączono w granice Wrocławia.

Na rozwidleniu wybieramy prawą boczną odnogę (ul. H. i L. Adamczewskich).

Na jej końcu po lewej znajduje się dawna kuźnia.

Po prawej mijamy okazałą neorenesansową willę z 1883 r. Wracamy do głównej ul. Jerzmanowskiej, gdzie kończy się ten odcinek trasy. Szlak żółty prowadzi dalej na Leśnicę.

Dodaj komentarz