Szobiszowice

szobiszowice-stary-kosciol-1
Dawna wieś, obecnie dzielnica Gliwic, położona przy szosie Gliwice – Pyskowice. Wzmiankowana w 1295 r. w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis jako Novo Sobyssowitz. Dzielnica miasta Gliwice od 1875 r.

Warto zobaczyć:

Stary kościół św. Bartłomieja. Pod k. XIII w. istniała już parafia, którą uznaje się za jedną z najstarszych na Górnym Śląsku. Dokładna data budowy starego kościoła nie jest znana. Prawdopodobnie pierwotny kościół, drewniany, wybudowali Templariusze w 1. poł. XIII w. W XV w. natomiast wzniesiono obecny kościół, położony na niewielkim wzniesieniu i otoczony murem. Był on nieznacznie przebudowywany w 1592 r., większe zmiany nastąpiły wówczas w wystroju wnętrza. W 2. poł. XVII w. dobudowano nawę i wieżę. Kościół odnowiono w 1944 r.
Kościół gotycki, murowany z kamienia i cegły, jednonawowy, orientowany. Dachy dwuspadowe, kryte gontem. Prostokątne prezbiterium i przylegająca do niego od północy zakrystia pochodzą z XV w. Nad zakrystią loża kolatorska. Nawa i wieża powstały po 1656 r. Wieża zwieńczona krenelażem. Ściany zewnętrzne wzmocnione skarpami uskokowymi. We wnętrzu zachowały się sklepienia krzyżowo-kolebkowe. Wyposażenie pochodzi głównie z XVII i XIX w. Ołtarz i ambona barokowe, drewniane, pomalowane są tak, że imitują marmur. Ołtarz główny barokowy, z rzeźbami św. św. Piotra i Pawła oraz współczesnym obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. W ołtarzu bocznym obraz Matki Boskiej Różańcowej z XIX w. Polichromie na sklepieniu prezbiterium prawdopodobnie z XV w.
Nowy kościół św. Bartłomieja. Ze względu na powiększającą się liczbę wiernych oraz zły stan techniczny starego kościoła, ale także przy wsparciu państwa i dobrej sytuacji finansowej parafii, postanowiono wybudować nowy kościół. Prace, zainicjowane przez księdza Józefa Stryczka, późniejszego proboszcza, kierowane były przez Feliksa Wieczorka z Królewskiej Huty i F. Koźlika z Koźla według projektu wrocławskiego architekta Ludwika Schneidera. Budowa trwała od 1907 do 1911 r.
Kościół neogotycki, nie jest orientowany (prezbiterium zwrócone na północny wschód), trójnawowy, pseudobazylikowy, na planie krzyża łacińskiego z transeptem. Do wielobocznego prezbiterium przylega zakrystia i kaplica. Nawy boczne nieznacznie niższe od nawy głównej. Od południowego zachodu czworoboczna wieża o wysokości 92 m, zwieńczona neobarokowym hełmem. Na wieży zegar i dzwony. W dachu sygnaturka także z neobarokowym hełmem. Do kościoła prowadzi osiem wejść. Portal wejściowy główny dwukondygnacyjny, ostrołukowy, zdobiony płaskorzeźbami. Sklepienia krzyżowo-żebrowe, czteropolowe.
Wystrój kościoła oryginalny, neogotycki. Ołtarz główny trójosiowy, wykonany przez firmę „Mrowiec-Meyer” z Gliwic. W centrum ołtarza obraz św. Bartłomieja. Ołtarze boczne jednoosiowe, poświęcone św. Józefowi i Najświętszej Maryi Pannie. Ponadto ambona z baldachimem, chrzcielnica, stacje Drogi Krzyżowej i figury świętych. Witraże zachowane częściowo, polichromie na sklepieniach zamalowane. W kościele znajdują się potężne 60-głosowe organy Paula Berschdorfa z Nysy. Są to największe organy w Gliwicach. Kościół może pomieścić około 6000 osób. Oryginalne dzwony, największy o wadze 8200 kg, skonfiskowano w 1917 r. Nowe zostały poświęcone 20 grudnia 1925 r. (za Wikipedią)
Dwór z XVIII w.


Dodaj komentarz