Szlak św. Jakuba Via Regia Proszków – Ruja – Grzybiany

Szlak św. Jakuba Via Regia Proszków – Ruja – Grzybiany
Proszków – (4,7 km) Kwietno – (9,2 km) Ruja – (14,6 km) Rogoźnik – (19,2 km) Grzybiany
Odcinek Szlaku św. Jakuba Via Regia. Prowadzi przez otwarte tereny pofalowanej Wysoczyzny Średzkiej. Nawierzchnia: głównie drogi polne i bite. Po drodze zabytkowe kościoły w Kwietnie, Ruji i Grzybianach oraz pałac w Kwietnie.


Trasa zaczyna się na skrzyżowaniu koło kościoła w Proszkowie (gm. Środa Śląska), dokąd Szlak św. Jakuba Via Regia biegnie z Miękini przez Środę Śląską. Szlak rozdziela się tutaj na dwie odnogi, biegnące do Grzybian, główna biegnie przez Ruję, boczna przez Malczyce i Prochowice. Idziemy bitą drogą przez wieś w kierunku zachodnim. Towarzyszy nam szlak zielony ze Środy Śląskiej. Zabudowa Proszkowa się kończy, przekraczamy tory nieczynnej linii kolejowej Malczyce – Strzegom, zbudowanej w 1895 r. i skręcamy w prawo w drogę polną. Idziemy chwilę wzdłuż torów w kierunku widocznego budynku dawnej stacji w Proszkowie, po czym skręcamy w lewo.


Podchodzimy na niewielkie wzniesienie, porośnięte lasem i schodzimy w dół, przekraczając granicę gminy Malczyce. Mijamy mały zagajnik i niewielki folwark, droga polna przechodzi w bitą.

Osiągamy pierwsze zabudowania Kwietna, ulicą docieramy do kościoła Chrystusa Króla.
Kwietno – wieś w gminie Malczyce, położona przy szosie Malczyce – Strzegom. Wzmiankowana w 1355 r., wzniesiony prawdopodobnie w XV w. kościół w 1524 r. przeszedł na własność ewangelików. W 1770 r. przeprowadzono tędy Drogę Węglową z Wałbrzycha do portu w Malczycach. W 1813 r. wojska napoleońskie podpaliły kościół ewangelicki, odbudowany w 1820 r. Pod koniec XIX w. miejscowe dobra należały do von Scheiblerów, którzy wybudowali tu okazały pałac. W nocy z 5 na 6 kwietnia 1945 r. nocowały tu oddziały II Armii Wojska Polskiego, co upamiętnia niewielki pomnik koło kościoła.

Kościół Chrystusa Króla zbudowany w 1891 r. w stylu neogotyckim. We wnętrzu neogotyckie wyposażenie z XIX/XX w. Na wieży dzwon spiżowy z 1822 r. We wschodniej ścianie płyta upamiętniająca mieszkańców Kwietna, Dębicy, Szymanowa i Wrocisławic poległych w I wojnie światowej. Obok kościoła neogotycka kapliczka Matki Boskiej Częstochowskiej.

Idziemy dalej prosto, przekraczamy szosę nr 345 Malczyce – Strzegom. Na drugim końcu wsi znajduje się zespół pałacowo-parkowy z folwarkiem.

Zespół pałacowy należący niegdyś do fabrykanckiej rodziny Scheiblerów. Pałac wzniesiono w latach 1891-92 w stylu neorenesansu niderlandzkiego. Budynek założony na planie prostokąta, trzykondygnacyjny. Przed podjazdem schody otoczone rzeźbami sfinksów. Od północy wieża z dachem w formie ostrosłupa. Obecnie w trakcie remontu. Na zachód od pałacu sztuczne wzgórze z grotą i glorietą. Dalej park krajobrazowy, powstały na podmokłych niegdyś łąkach. W centrum parku znajduje się staw z trzema wyspami. W zachodniej części parku znajduje się ruina mauzoleum Scheiblerów. Na południowy-wschód od pałacu znajduje się oficyna z wieżą z k. XIX w. Odremontowany pałac stanowi własność prywatną i można go obejrzeć jedynie zza ogrodzenia.

Idziemy ulicą wzdłuż ogrodzenia parku, po prawej znajduje się ciąg domów dawnych pracowników folwarku.

Szlak zielony skręca w prawo do Malczyc. Opuszczamy Kwietno, droga przechodzi w bitą a potem zarośniętą polną, ten odcinek może być uciążliwy. Idziemy szpalerem krzewów, w dolince potoku wkraczamy na teren gminy Ruja i powiatu legnickiego.

Z prawej przychodzi droga bita, idziemy nią na szczyt wzniesienia, z którego rozciągają się rozległe widoki na dolinę Odry, Sudety i Ruję przed nami. Schodzimy lekko w dół i docieramy do zabudowań Ruji.

Ruja – wieś gminna w powiecie legnickim, położona przy nieczynnej linii kolejowej Malczyce – Jawor. Niecodzienna nazwa wzmiankowanej w 1289 r. wsi oznaczała miejsce jeleniego rykowiska.
Mijamy teren dawnej stacji kolejowej, na zbudowanej w 1902 r. i rozebranej w 2014 r. linii Malczyce – Jawor. Ulicą docieramy do centrum wsi gminnej. Warto podejść w prawo do kościoła św. Łukasza Ewangelisty.

Kościół św. Łukasza Ewangelisty, wzmiankowany w 1335 r. Obecny wzniesiony w XV w., przebudowany w XVIII w. i 1898 r. Jednonawowy bez wyodrębnionego prezbiterium, z drewnianą w górnej partii wieżą od południa. Wewnątrz barokowy ołtarz z ok. 1730 r., późnogotycka chrzcielnica, ambona z XVII-XIX w., w zakrystii srebrna, pozłacana monstrancja z 1728 r. Obok figura św. Jana Nepomucena i pomnik poległych w 1. wojnie światowej.
Naprzeciwko kościoła znajduje się dawny folwark.

Wracamy na główne skrzyżowanie i skręcamy w prawo w boczną ulicę, koło pomnika poświęconego „żołnierzom z VIII Drezdeńskiej Dywizji Piechoty im. Bartosza Głowackiego w Zwycięskim Pochodzie nad Nysę 1945 r.” i budynku Urzędu Gminy z początku XX w. Idziemy bitą drogą, przekraczamy potok Cicha Woda i opuszczamy Ruję.

Czeka nas teraz długi odcinek, biegnącej przez lekko pofalowane pola bitej Wysokiej Drogi, omijającej kilka miejscowości. Po lewej widać położony na wzgórzu kościół w Tyńcu Legnickim i dolinę Cichej Wody. Po dłuższej chwili przekraczamy szosę Komorniki – Rogoźnik.

Wchodzimy na niewielkie wzniesienie za którym przechodzimy przez szosę Prochowice – Wądroże Wielkie, koło wsi Rogoźnik. W okolicy widać liczne fermy wiatrowe.

Idziemy nadal Wysoką Drogą, przekraczając granicę gminy Kunice. Wchodzimy na wyraźniejsze wzniesienie z którego roztacza się widok na Legnicę, Pogórze Kaczawskie i dolinę Kaczawy. Mijamy nieczynne wysypisko śmieci i schodzimy lekko brukowaną drogą do Grzybian.

Grzybiany – wieś w gminie Kunice, położona nad Jeziorem Koskowickim. Na cyplu jeziora znajdowała się osada kultury łużyckiej. Wieś wzmiankowana była w 1363 r. W XIX w. znajdowały się tu dwa wiatraki i tłocznia oleju.
Na głównym skrzyżowaniu idziemy prosto, z prawej dochodzi boczny szlak św. Jakuba i szlak żółty z Jaśkowic oraz szlak zielony ze Szczedrzykowic. Po lewej stronie znajduje się dwór. Idziemy brukowaną szosą przez wieś i docieramy do kościoła św. Zofii.

Kościół św. Zofii wzmiankowany w 1399 r., obecny z XV w., przebudowany w XVI i XVIII w. Gotycki kościół bez wydzielonego prezbiterium, posiada czworoboczną wieżę od zachodu oraz kruchtę i kaplicę od południa. We wnętrzu odkryte w 1978 r. malowidła ścienne z początku XVI w., barokowy ołtarz główny, renesansowa ambona, prospekt organowy z 1. połowy XIX w. Na ścianach zewnętrznych kamienne nagrobki z XVIII-XIX w.

Na skrzyżowaniu za kościołem kończy się ten odcinek trasy. Szlak św. Jakuba Via Regia biegnie dalej do Legnicy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *