Witam serdecznie!
Opis Odernego bardzo krótki -tylko cztery zdania, w tym tylko jedno prawdziwe! Oderne jest przysiółkiem Uścia Gorlickiego (wcześniej Uścia Ruskiego i Ujścia Karpackiego). Huta szkła została jednak założona w dobrach Franciszka Trzecieskiego dopiero w połowie XIXw i od tej pory wokół niej powstawała osada. Sprowadzani osadnicy otrzymywali zręby, karczować pola musieli sami. Ponadto w 1947 nie wysiedlono Odernego (była to osada polska o bardzo patriotycznych tradycjach) – przysiółek Czerteż, wysiedlony w akcji Wisła należał (i należy) do Nowicy.

Witam!
Dziękujemy za komentarz rozszerzający nasz opis. Co do opisów miejscowości… Tworząc je korzystamy z rożnych źródeł, które wydają nam się wiarygodne ale nie znaczy to, że zawsze podają one stuprocentowo precyzyjne informacje. Czekamy na komentarze osób posiadajacych wiedzę i mogących uzupełniać lub korygować nasze opisy.

Bardzo prosimy o podanie źródła informacji dotyczącej powstania huty szkła. Sprawdziłem i okazuje się, że podana przez nas data jest zgodna z (genialnym) przewodnikiem Tomasza Darmochwała “Beskid Niski polski i słowacki” jak również z artykułem na portalu beskid-niski.pl: http://www.beskid-niski.pl/index.php?pos=/miejscowosci&ID=155

pozdrawiam

Witam serdecznie!

W latach 40-tych urodziłem się w tej uroczej miejscowości – obecnie wracam tam nie tylko wspomnieniami. Otóż zgadzam się, iż w dostępnej literaturze przeważają błędne informacje na temat Odernego. Zmobilizowało mnie to do bardziej wniklliwych, ale jednak amatorskich badań historii tej osady, wywiadów i kwerendy dokumentów parafii greckokatolickiej w Usciu Ruskim od połowy XIX w. Szczegóły wraz z bibliografią znaleźć można w “Magurach 06″ roczniku SKPB Warszawa i także trochę na podanej stronie http://www.beskid-niski.pl/index.php?pos=/obiekty&ID=463 – gdzie znajduje się opis kaplicy w Odernem.
W najnowszym wydaniu “Magury 08″ umieściłem tekst o tajemniczej mogile hrabiego Dzieduszyckiego na cmentarzyku w Odernem, która okazała sie być miejscem spoczynku hrabiego Juliusza Marii Dzieduszyckiego.

Pozdrawiam serdecznie!