Wieś i małe uzdrowisko w gminie Niemcza, położona między Wzgórzami Gumińskimi i Szklarskimi. Osadnictwo sięga tu czasów neolitu. Wieś założono na pocz. XIII w., pierwsza wzmianka z 1247 r. Od XV w. do 1945 r. własność von Pfeilów. Wieś zniszczono w czasie wojny 30-letniej. Na pocz. XVIII w. pastor Sommer prowadził tu działalność ruchu pietystów. W końcu XVIII w. odkryto tu źródła siarczanowe, w 1821 r. inne, żelaziste. Wtedy też zbudowano pierwszy pawilon kąpielowy a w 1824 r. rozpoczęto budowę domu zdrojowego. W 1894 r. doprowadzono linię kolejową z Niemczy do Piławy Górnej. W latach 30. miejscowość uzyskała oficjalny status uzdrowiska.

Warto zobaczyć:

Kościół MB Królowej Polski, wzmiankowany w 1279 r., obecny gotycki z XIV/XV w., przebudowany ok. 1571 r. na renesansowy i w latach 1729-33 na barokowy. Odbudowany po pożarze w 1853 r. Wewnątrz manierystyczny ołtarz z 1640 r., barokowe ambona i organy z XVIII w. Na zewnętrznych murach jeden z największych na Śląsku zespołów 41 epitafiów renesansowych i barokowych z lat 1552-1617. Na cmentarzu neogotyckie kaplice grobowe von Pfeilów z ok. 1880 r. i von Bissigów z Ligoty Małej z 1859 r.

Pałac z 1906 r. na miejscu starszego z 1699 r., ma powstać okazałej willi. Wokół park krajobrazowy.

Zakład Przyrodoleczniczy i dawny dom zdrojowy (sanatorium Buk) z końca XIX w.

Strona uzdrowiska

[Wyświetl jako pokaz slajdów]

Dariusz Wojciechowski Gmina Niemcza, Wzgórza Niemczańskie pałace, uzdrowiska