Trasa 15 Bielawa – Przełęcz Woliborska – Przełęcz pod Szeroką – Przełęcz pod Gołębią – Mała Przełęcz Srebrna – Srebrna Góra

Kategoria: Szlaki Gór Sowich, Bardzkich i Wzgórz Włodzickich, Zwiedzaj z KD

Żeby zobaczyć przebieg trasy kliknij ikonkę „zobacz wszystkie warstwy danych”

15,4 km, 4.50 h, 580 m podejść

Bielawa Leśny Dworek – 3,1 km – Siodło pod Czeszką – 1,3 km – Przełęcz Woliborska – 3,3 km – Przełęcz pod Szeroką – 1,9 km – Przełęcz pod Gołębią – 1,0 km – Rozdroże pod Gołębią – 2,5 km – Rozdroże pod Chochołem Małym – 1,2 km – Mała Przełęcz Srebrna – 1,1 km – Srebrna Góra

Dojazd – stacja Bielawa Zachodnia na linii Wrocław – Świdnica – Bielawa (D16). Jeżdżą tędy pociągi Kolei Dolnośląskich w relacjach Bielawa Zachodnia – Wrocław Główny/Legnica/Dzierżoniów Śląski/Kłodzko Główne. Srebrna Góra – sezonowe autobusy Kolei Dolnośląskich do Bielawy Zachodniej.

Średnio długa trasa, prowadząca wzdłuż głównego grzbietu Gór Sowich. Z Leśnego Dworku w Bielawie podchodzimy na Przełęcz Woliborską (z możliwością zdobycia widokowej Czeszki), omijamy zboczami szczyty Szerokiej, Malinowej i Gołębiej, by zejść na Małą Przełęcz Srebrną pod Twierdzą Srebrnogórską i do samej Srebrnej Góry z dwoma kościołami i zabytkowymi kamienicami.

Trasę zaczynamy na pętli autobusowej Leśny Dworek (445 m), dokąd można dojechać ze stacji Bielawa Zachodnia.

Leśny Dworek to okazała willa w stylu tyrolskim, zbudowana w końcu XIX w. dla Friedricha Dieriga, syna założyciela zakładów włókienniczych (późniejszy Bielbaw) w Bielawie. W otaczającym willę parku rosną pomnikowe drzewa – choina kanadyjska, daglezja i jesion. Przed 1945 r. w okolicy znajdowały się trzy gospody.

Wkraczamy w Góry Sowie, idziemy szlakiem niebieskim szutrówką lekko w górę doliną Niedźwiedziego Potoku, obok ujęcia wody o neogotyckich łukach z lat 1926-28, następnie boczną dolinką do Rozdroża pod Kocim Grzbietem (504 m). Bitą drogą podchodzimy na siodło pod Kuczabą (545 m), po czym krótkim zejściem schodzimy do doliny Rdzawy (518 m). Teraz czeka nas dłuższe podejście na siodło pod Żołędną (625 m), oddzielające główny grzbiet Gór Sowich od bocznego grzbietu Wiewiórki (684 m). Stąd schodzimy lekko szutrówką do szosy nr 384 Dzierżoniów – Bielawa – Nowa Ruda, którą podchodzimy na siodło pod Czeszką (625 m).

Można stąd zboczyć 420 m znakowaną niebieskim trójkątem ścieżką na szczyt Czeszki (742 m). Podejście jest strome ale nagrodą jest widok ze szczytowej polany, obejmujący Masyw Ślęży, Wzgórza Niemczańskie i Bielawskie, Masyw Brzeźnicy i Góry Złote oraz leżące w dole Dzierżoniów, Bielawę, Ostroszowice i Grodziszcze. Polana jest miejscem startów paralotniarzy z klubu w Jodłowniku.

Podchodzimy dalej szosą, osiągając Przełęcz Woliborską.

Przełęcz Woliborska (711 m) znajduje się w głównym grzbiecie Gór Sowich, oddzielając grzbiet Popielaka (860 m) od masywu Szerokiej (826 m). Od średniowiecza biegł tędy trakt handlowy z Czech i Ziemi Kłodzkiej na Śląsk, obecnie mający postać drogi wojewódzkiej nr 384 Nowa Ruda – Bielawa – Dzierżoniów. W XIX w. istniał tu plac na drodze węglowej z noworudzkich kopalni do zagłębia tekstylnego w Bielawie. W 1932 r. postawiono schronisko Volpersdorfer Plänel-Baude, zniszczone po 1945 r. Obecnie znajduje się tu parking z wiatą.

Podążamy nadal szlakiem niebieskim, który biegnie równolegle do grzbietu Gór Sowich, omijając jednak szczyty. Łącznikową ścieżką i bitą drogą pożarową nr 4 podchodzimy na kulminację Zległe (740 m), po czym idąc po poziomicy okrążamy szczyt Szerokiej (826 m). Za kulminacją Średniaka (756 m) łącznikiem drogą leśną docieramy na Przełęcz pod Szeroką (741 m) z wiatą. Wracamy ścieżką do drogi bitej, którą okrążamy kulminację 764 m, następnie drogą leśną podchodzimy lekko na rozdroże nad Trześnikiem (800 m) na zboczach Malinowej (839 m). Lekkim zejściem osiągamy Przełęcz pod Gołębią (785 m). Przechodzącą w ścieżkę drogą okrążamy Gołębią (810 m), schodząc na Rozdroże pod Gołębią (756 m) ze słupkiem granicznym i wiatą. W miejscu tym do 1945 r. znajdowały się zabudowania Budzowskiej Kolonii, obecnie zwane jest Budzowską Polaną.

Szutrową Forteczną Drogą omijamy Gąsiorek (767 m), obok miejsca dawnego Schroniska Hahnenkoppenbaude, zbudowanego w 1926 r. i zniszczonego po 1945 r. Z siodła 725 m widać Masyw Ślęży i Wzgórza Bielawskie. Lekkim zejściem omijamy Chochoł Wielki (754 m), na którym znajdują się pozostałości Baterii Tarasowej i Fortu Kleszczowego, które wchodziły w skład umocnień osłaniających Twierdzę Srebrnogórską. Z wyrębów roztacza się widok na Góry Bardzkie, Stołowe i Orlickie oraz Wzgórza Włodzickie. Omijamy Chochoł Mały (680 m) i znajdujący się na nim fort o tej samej nazwie. Docieramy na przełęcz ze Schronem Bramy Polowej i Rozdroże pod Chochołem Małym (647 m). Szutrówką, przechodzącą w ulicę schodzimy lekko zboczem Warownej Góry (660 m), na której wzniesiono w latach 1765-77 Twierdzę Srebrnogórską. Docieramy na Małą Przełęcz Srebrną (568 m).

Mała Przełęcz Srebrna oddziela Warowną Górę (660 m) w Górach Sowich, na której wzniesiono Twierdzę Srebrnogórską, od Ostroga (610 m), umownie zaliczanego do Gór Bardzkich, na którym znajduje się pomocniczy Fort Ostróg. Właściwa Przełęcz Srebrna (586 m), oddzielająca Góry Sowie od Bardzkich, znajduje się 1 km dalej. Przez oba obniżenia przechodzi droga z Ząbkowic Śląskich do Nowej Rudy. Na Małej Przełęczy Srebrnej możemy posilić się w barze.

Zmieniamy kolor szlaku na żółty, schodzimy deptakiem do ul. Wąskiej w Srebrnej Górze i głównej ul. Zimowej, którą prowadzi szosa Nowa Ruda – Przełęcz Srebrna – Ząbkowice Śląskie. Naszą uwagę zwraca okazała neobarokowa kamienica nr 30 i dom nr 25 z 1764 r. Przy figurze żołnierza w mundurze z czasów napoleońskich, co stanowi nawiązanie do górującej nad miejscowością twierdzy, obleganej przez Napoleona w 1807 r., ul. Zimowa przechodzi w Letnią. Mijamy dom nr 30, w którym zatrzymywał się podczas budowy twierdzy król pruski Fryderyk II Wielki oraz zabytkowe kamienice, które sięgają historią XVIII w. (portale z datami 1777 i 1779). Docieramy na przystanek autobusowy na pl. Wypoczynkowym w Srebrnej Górze (451 m), skąd w letnie weekendy odjeżdża autobus KD do stacji Bielawa Zachodnia.

Na placu, pełniącym funkcję rynku dawnego miasteczka górniczego ustawiono figurę żołnierza w mundurze z czasów napoleońskich. Przy placu stoi poewangelicki kościół św. Michała, pierwotnie wzniesiony w latach 1578-92, po zniszczeniu w czasie oblężenia twierdzy przez Francuzów w 1807 r. odbudowany jako klasycystyczny w latach 1816-31. Nieużytkowana po 1945 r. świątynia została zaadaptowana w 1970 r. na hotel a w latach 2006-07 gmina Stoszowice przebudowała ją na salę teatralno-widowiskową.

Za kościołem, przy ul. Letniej stoi dawny pomnik poległych w 1. wojnie światowej. Od ulicy odchodzą schody, którymi możemy dostać się do górującego nad miejscowością kościoła śś. Piotra i Pawła. Barokową świątynię wzniesiono w latach 1729-31, po pożarze w czasie oblężenia twierdzy został w latach 1808-18 przebudowany. Wewnątrz znajduje się późnobarokowe i klasycystyczne wyposażenie.

Dodaj komentarz