Trasa 3 Ludwikowice Kł. – Kozie Siodło – Kamionki – Bielawa

Kategoria: Szlaki Gór Sowich, Bardzkich i Wzgórz Włodzickich, Zwiedzaj z KD

Żeby zobaczyć przebieg trasy kliknij ikonkę „zobacz wszystkie warstwy danych”

15,4 km, 5.00 h, 740 m podejść

Ludwikowice Kł. – 2,2 km – Skrzyżowanie pod Gruntową – 1,1 km – Nowy Miłków – 2,7 km – Lisie Skały – 2,0 km – Kozie Siodło – 1,6 km – Śpiewak – 1,7 km – Kamionki Górne – 2,1 km – Trzy Buki – 2,0 km – Bielawa Leśny Dworek

Dojazd – stacja Ludwikowice Kłodzkie na linii Kłodzko – Wałbrzych (D15). Jeżdżą tędy pociągi Kolei Dolnośląskich w relacjach Kłodzko Miasto – Wałbrzych Główny/Miasto i Kudowa-Zdrój – Wrocław Główny/Jelenia Góra. Stacja Bielawa Zachodnia na linii Wrocław – Świdnica – Bielawa (D16). Jeżdżą tędy pociągi Kolei Dolnośląskich w relacjach Bielawa Zachodnia – Wrocław Główny/Legnica/Dzierżoniów Śląski/Kłodzko Główne.

Średnio długa trasa, biegnąca od linii kolejowej Kłodzko – Wałbrzych do Bielawy. Z malowniczej stacji Ludwikowice Kłodzkie z okazałym mostem kolejowym idziemy przez Wzgórza Wyrębińskie na skraj Sowiny, skąd wspinamy się przez Lisie Skały na Kozie Siodło w głównym grzbiecie Gór Sowich. Przechodzimy na północną stronę gór, by malowniczą Ścieżką Sentymentalną przez wodospad i skały dotrzeć do letniskowych Kamionek z willami i hotelami. Dalej przez dwie przełęcze na skraju głównego grzbietu gór docieramy do Leśnego Dworku w Bielawie, skąd można podjechać do stacji Bielawa Zachodnia.

Przystanek Ludwikowice Kłodzkie (478 m) położony jest na linii kolejowej Kłodzko – Wałbrzych, powstałej w latach 1879-80. Ta jedna z najpiękniejszych linii kolejowych w Polsce zbudowana została w trudnym górskim terenie i obfituje w liczne wiadukty i tunele. Przystanek uruchomiono w 1882 r. po przeciwnej stronie wiaduktu, w okolicach dzisiejszej nastawni, jednak ze względu na stromy podjazd od strony miejscowości nie było to komfortowe rozwiązanie. Dlatego w czasie przebudowy linii na dwutorową w 1912 r. przeniesiono go w obecne miejsce. Wtedy też powstał budynek dworca w konwencji stylu rodzimego (Heimatstil), wyspowy peron z metalową wiatą i przejściem podziemnym.


Bezpośrednio ze stacją sąsiaduje okazały most kolejowy, wzniesiony nad doliną Miłkowa w 1880 r., drugi tor powstał w 1913 r. Most ma długość 165 m i wysokość 31 m, posiada trzy filary i konstrukcję kratownicową, dwa środkowe dźwigary jednego przęsła mają pasy paraboliczne zwrócone ku dołowi. Most miał być wysadzony przez oddziały Wehrmachtu w 1945 r., jednak akcja miejscowej ludności i niemieckich dyżurnych ruchu temu zapobiegła. Po drugiej stronie mostu znajduje się nastawnia, która obsługiwała dawną bocznicę do kopalni węgla Wacław, obecnie szlak w kierunku Nowej Rudy przechodzi tu z dwóch torów na jeden.

Z peronu idziemy przejściem podziemnym do ul. T. Kościuszki, obierając szlak zielony. Koło dawnej kawiarni Zur hohen Harte z pocz. XX w. (Harte to niemiecka nazwa osiedla Drzazgi) skręcamy na drogę bitą i ścieżkę, którą pniemy się po zboczu Gruntowej (683 m) we Wzgórzach Wyrębińskich, równoległych do Gór Sowich. Wzgórza te złożone są z kilku masywów, rozciętych przełomowymi dolinami potoków. Niżej znajduje się osiedle domków górniczych w lat międzywojennych Drzazgi, dalej poszerza się panorama Wzgórz Włodzickich, mostu w Ludwikowicach i masywu Kalenicy w Górach Sowich. Gruntową drogą osiągamy kulminację grzbietu (640 m), lasem opadamy do Skrzyżowania pod Gruntową (620 m).

Bitą drogą mijamy kulminację 627 m, wkraczamy na niegdyś zabudowane łąki na skraju osiedla Sowina, schodząc ulicą na siodło 595 m. Roztaczają się stąd widoki na Sokół, Grabinę i Rymarza w Górach Sowich, w które wkraczamy. Drogą polną i ścieżką docieramy do szosy Sokolec – Przełęcz Jugowska, którą chwilę podążąmy (628 m). Następnie biegnącą zakosami szutrówką wspinamy się po zboczu Wapnisko, należącym do Grabiny (946 m), mijamy Rozdroże pod Lisimi Skałami (821 m) i docieramy do Lisich Skał (879 m).

Lisie Skały to jedno z największych zgrupowań gnejsowych skał w Górach Sowich. Skały i wyrąb ponad nimi są dobrym punktem widokowym na pobliską Przełęcz Sokolą z Sokołem, dalej panorama sięga Gontowej, Gór Stołowych, Suchych i Wałbrzyskich a przy dobrej widoczności Karkonoszy.

Idziemy po poziomicy nad stromym Czarnym Stokiem, mijając dolinę Białych Źródeł, zboczem Koziej Równi (930 m) osiągamy Kozie Siodło (887 m), zwane też Przełęczą Czarny Niedźwiedź. Przełęcz znajduje się w głównym grzbiecie Gór Sowich, rozdzielając najwyższy szczyt pasma – Wielką Sowę (1015 m) i Kozią Równię. Znajduje się tu węzeł szlaków z wiatą, opuszczamy kłodzką stronę Gór Sowich, przechodząc na stronę śląską.

Z Koziego Siodła schodzimy jednostajnie szlakiem czarnym bitą drogą z ograniczonymi widokami z wyrębów na Kalenicę i Wzgórza Niemczańskie. Zboczem ramienia Wielkiej Sowy – Gołębia docieramy do skrzyżowania nad Śpiewakiem (702 m). Idziemy chwilkę szutrówką, by kontynuować zejście zboczem Śpiewaka nad górnym biegiem Kamionki. Na placu ładunkowym drewna skręcamy na ścieżkę (uwaga na znaki) opadającą do doliny Kamionki. Wkraczamy w wyjątkowo malowniczy odcinek szlaku, uznawany kiedyś za romantyczny zakątek i uczęszczany przez spacerowiczów z Hotelu Czarny Rycerz. Schodzimy obok skał Śpiąca Drużyna do pozostałości pstrągarni i niewielkiego wodospadu na Kamionce. Wkraczamy na skalny grzebień ze skałą Czarny Rycerz, który miał według legendy chronić mieszkańców Kamionek. Stoją tu tablice informacyjne Ścieżki Sentymentalnej, jedna z nich opisuje zarośnięty już dawny punkt widokowy. Zakosami schodzimy do doliny i szosy z Przełęczy Jugowskiej na skraju Kamionek Górnych (500 m), wsi letniskowej położonej w kotlinie między głównym grzbietem Gór Sowich i odnogami bocznych ramion.

Idziemy szosą obok Villi Charlotte, zwanej też Margarete z pocz. XX w. i nieczynnego hotelu Czarny Rycerz, zbudowanego w tym samym okresie pod nazwą Zur Forelle (Pod Pstrągiem).

Skręcamy na ścieżkę biegnącą przez pastwiska, skąd ładnie widać pasmo Żebraka (715 m) i zamykającą kotlinę Kamionek grupę Zamecznej (618 m), za nami piętrzy się Śpiewak. Wkraczamy w las, schodząc chwilę drogą bitą, by rozpocząć podejście leśną drogą obok budowanego zbiornika retencyjnego. Idziemy doliną między Korczakiem (757 m) i Niedźwiadkami (675 m), dochodząc na przełęcz 635 m, oddzielającą pasmo Żebraka od głównego grzbietu Gór Sowich. Można tu odpocząć na ławce w cieniu potężnych buków.

Dalej idziemy szutrówką na kolejną przełęcz – Trzy Buki (628), oddzielającą główne pasmo gór od grzbietu Niedźwiadka (675 m) i Chmieliny (664 m). Znajduje się tu wiata, metalowy krzyż i wystawiony w 2010 r. pomnik ks. Jerzego Popiełuszki.

Podążamy dalej szlakiem niebieskim, schodząc do głębokiej doliny Ciemny Jar (493 m) między Przekorą (602 m) a Chmieliną. Idąc doliną Bielawicy obok starego ujęcia wody osiągamy Leśny Dworek (445 m) w Bielawie.

Leśny Dworek to okazała willa w stylu tyrolskim, zbudowana w końcu XIX w. dla Friedricha Dieriga, syna założyciela zakładów włókienniczych (późniejszy Bielbaw) w Bielawie. W otaczającym willę parku rosną pomnikowe drzewa – choina kanadyjska, daglezja i jesion. Przed 1945 r. w okolicy znajdowały się trzy gospody.

Obok Leśnego Dworku usytuowana jest pętla autobusowa, możemy stąd podjechać do stacji Bielawa Zachodnia.

Dodaj komentarz